Archive for ‘Errrrgernis’

5 juli 2014

Genieten van de rust. O nee, toch niet.

“Wat is natuur nog in dit land?” Dat vroeg de dichter J.C. Bloem zich ook al af in de Dapperstraat. “Een stukje bos, ter grootte van een krant Een heuvel met wat villaatjes ertegen”. Geen heuvels hier, maar wel een klein stukje natuur: het Noorderpark. Pal naast een iets groter natuurgebied: het Natura-2000-gebied Oostelijke Vechtplassen. Beschermde natuur en rust tussen Utrecht en Amsterdam. Iets om heel trots en vooral ook heel zuinig op te zijn.

stiltegebiedNatuurlijk willen mensen ook recreëren, en dan is zo’n natuurgebied ook fijn. Prima toch? Helaas schijnt recreatie zonder speakers en basdreunen uit de mode te zijn. En trilt het veen hier in de polder regelmatig van de evenementen in de buurt. Privé- en bedrijfsfeesten in de horeca. Afstudeerfeestjes (ja, ook). Maar ook dancefeesten waarvoor gemeenten en provincie gewoon een vergunning afgeven. En als je er niet blij mee bent, dan ben je een party-pooper. Want ja, ach, één keer per jaar, dat moet toch kunnen. Alleen is het voor de bewoners en de natuur niet één keer per jaar. Het is wekelijks bal.

Leven en laten leven? Dan geldt dat toch ook voor mensen die hier voor de stilte wonen, wettelijk beschermde stilte zelfs? En voor de mensen die hier graag komen om te wandelen, hardlopen, skeeleren, te zwemmen, paard te rijden, te kanoën en te fietsen? En voor de dieren? Het natuurbeschermingsbeleid wordt in ieder geval niet bepaald consequent uitgevoerd. En daarmee span je het paard achter de wagen.

Feesten? Veel plezier. Maar kies een passende locatie…

Advertenties
5 juni 2014

Gezocht: docent Engels met goede schildervaardigheden

Schermafbeelding 2014-06-05 om 10.50.51Beneden zijn twee schilders aan het werk. Een ‘ouwe rot’ en een jonge dame. De afgelopen tijd heb ik veel ‘mannuh’ over de vloer gehad om van alles aan schade te beperken, te meten en te restaureren (wateroverlast in de polder, maar dit terzijde), dus ik vond het wel eens verfrissend om een dame over de vloer te hebben. “O, maar hier wil ik helemaal niet mee verder hoor”, merkte ze op toen ik dat zei. “Ik wil voor de klas, Engels geven.”.

Vorige week vertelde mijn schoonheidsspecialiste (jaja, ook iets met onderhoud) dat zij geen stagiairs meer inzet omdat ze niet gemotiveerd meer zijn voor het vak. Ze hebben het MBO-papiertje nodig om naar het HBO te kunnen. En dan doen ze een opleiding waar ze niet zo veel moeite voor hoeven te doen. Wat ze dan gaan studeren? Bedrijfseconomie of zo. Handig, een docent Engels die het houtwerk strak kan lakken. En een bedrijfseconoom die je wenkbrauwen keurig in vorm kan epileren…

Het MBO moet weer op de schop, liet de minister deze week weten. Zodat studenten ook weer echt een vak kunnen leren. Ik hoop dat de beleidsambtenaren (ooit opgeleid als banketbakker of onderwaterlasser?) ook betere oplossingen bedenken voor jongeren met een ambitie waarmee ze op het MBO niet uit de voeten kunnen. Zodat de schilder en mijn schoonheidsspecialiste geen ongemotiveerde stagiairs krijgen. En zodat studenten geen steeds kostbaardere studietijd hoeven te besteden aan een vak waar ze toch geen belangstelling voor hebben.

21 maart 2014

Landgenoten

Ooit kreeg ik les in Maatschappijleer van ene meneer Hans Janmaat. Tenminste, dat stond op het lesrooster. Ik kan me niet herinneren er ooit een keer geweest te zijn. Waarschijnlijk moest er altijd wel een schoolkrant af, daarmee heb ik me onder menig les uit weten te draaien. Maar mogelijk was de docent zelf in kwestie ook niet aanwezig. Want er was toen een stevig cordon sanitaire. Nu was het ook bepaald geen charismatische man. Naast een bloemstuk op tv: “landgenoten”, of was dat toch Wim de Bie? Toch heb ik van zijn docentschap een belangrijke les geleerd, de basis voor mijn politieke bewustzijn was gelegd.

Alles wat Janmaat ooit zei is niets vergeleken bij wat later via Bolkestein, Fortuin en Verdonk nu uitmondt in wat er allemaal aan gif uit de mond komt van GW. En nu roepen er mensen weer om een cordon sanitaire. Too little, too late. Onder het mom van ‘niet duiken op rood vlees’ kon hij ongehinderd de salami-tactiek toepassen: steeds een plakje meer. Nu mekkert hij dat er een hetze tegen hem rondgaat. Ja duh… het aloude liedje. Hij mag zelf om zich heen schoppen maar zodra iemand daar iets van zegt dan wordt hij gedemoniseerd. Hopelijk ontploft de PVV nu van binnenuit. Maar ja, dan duikt er vast wel weer iemand op voor de volgende trede op deze ellende-trap.

mocroIk word wel blij van de acties van Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond die tegengas geven. Als in ‘Mocro be like born here ‘ en Ali B die zijn publiek tegengeluid laat geven. Goede actie, landgenoten!!

Maar wat kan ik als kaaskop doen? Ik voel me best machteloos. Dan maar een blog, als opvolger van mijn schoolkrant. Om niet naar de les van Janmaat te hoeven. Bij deze het hoofdartikel van vandaag, een gedicht waar ik stil van werd:

“Toen ze de communisten kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen communist
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen vakbondslid
Toen ze de joden kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen jood
Toen ze de katholieken kwamen halen
heb ik niets gezegd
ik was geen katholiek
Toen kwamen ze mij halen
en er was niemand meer om iets te zeggen”

Martin Niemöller, Duitsland
uit: De dag dat je brief kwam (1988). Vertaling Petra Catz.

14 maart 2014

Des duivels

Het was geen toeval dat Els Borst vermoord werd, hoorde ik net een dominee uit Montfoort vertellen op de radio. Ze was tenslotte zelf als ‘engel des doods’ verantwoordelijk voor de euthanasiewetgeving. En voor nog veel meer wetten die recht tegen de bijbel ingaan (u weet wel, dat boek vol veldslagen, moorden en incest). En tja, met de god van deze meneer valt niet te spotten. Hij zei ook nog iets over ‘wij zijn natuurlijk niet als de moslims’, waarschijnlijk verwijzend naar Mohammed B. of zo, maar door het overmatig geklapper van mijn oren kon ik dit niet goed horen.

Wat nu? Een hersteld hervormd fatwa op mensen die liberale wetgeving bepleiten of zelfs doorvoeren? En hoe zit het met de mensen met een euthanasieverklaring? Of familieleden die te maken hebben gehad met euthanasie en daarmee dierbaren van een boel ellende verlost hebben zien worden? De dominee noemt in dezelfde tekst in een moeite door ook de zondige carnavalsvierders. Vindt zijn god ook niet goed. Zullen de katholieken in Montfoort leuk vinden. Welk lot keurt hij voor hen goed? Ik wil het niet weten…

Ik vind het griezelig dat iemand als deze dominee zendtijd krijgt, nog griezeliger dat er misschien wel mensen zijn die hem serieus nemen. Wat heet: ik ben des duivels. Dat restje is nog wel uit mijn RK-opvoeding overgebleven…

24 december 2013

Kaarsje uit, kaarsje aan

Zoals je misschien merkt, beste lezer, heb ik al geruime tijd geen blog geschreven. Hoe zou dat komen? Was er niets waar ik me druk om maakte? Niets waar ik wat van vond? Neuh… er was zat aan de hand. Maar ik had mijn energie voor iets anders nodig. Het ontbrak mij namelijk tijdelijk aan werknemervaardigheden en ik zat ziek thuis.

Wat voor vaardigheden?
Werknemervaardigheden? Jazekers: “op tijd komen, je aan afspraken houden, gezag aanvaarden, samenwerken, omgang met collega’s ect.” Dixit de Dienst Werk en Inkomen van de gemeente Amsterdam. Om die vaardigheden op peil te houden, moeten Amsterdamse bijstandsgerechtigden aan de slag bij Werkbedrijf Herstelling, waar een ‘normale werksfeer nagebootst wordt’. Met werk dat niet logischerwijs door betaalde krachten gedaan zou worden, dus ook met nagebootste klussen. Nietjes verwijderen uit papieren dossiers voor het inscannen. Hoewel ze eigenlijk niet ingescand zouden hoeven worden. Schoenen poetsen en kleren wassen van andere bijstand’lijers’ die in het bos takken rapen die anders hadden mogen bijven liggen. En dat binnen het regime: niet te laat komen (anders:briefje halen) en verplicht gezamenlijk lunchen. Deze wijsheden las ik zojuist in de Volkskrant. Ik zie beelden voor me van mensen in gestreepte pakken met van die ballen aan hun enkels geketend… Een voorbode van het door dit kabinet aangekondigde regime?!

Kaarsje uit
Nu woon ik niet in Amsterdam en heb ik geen bijstandsuitkering. En de was doe ik thuis ook wel. Mijn tijdelijke gebrek aan werknemersvaardigheden kwam door een burn-out. Zoals iemand het plastisch maar raak uitdrukte: ik was door mijn hoeven gezakt. Het kaarsje ging letterlijk uit. Voor een belangrijk deel door mijn eigen werkhouding: ik stond nooit ‘uit’. Vond ik ook niet erg, ik werk tenslotte in een organisatie die voor 99% uit vrijwilligers bestaat en die doen hun werk voor de goede zaak ook niet per se in 32 kantooruren. En mijn werk is leuk, belangrijk, gespecialiseerd, had ik al belangrijk gezegd… Dus grenzen? Duh… werken in de avonden, weekenden en vakanties, geen probleem. Daar kwam bij dat de hoeveelheid werk niet bepaald minder werd maar het aantal mensen dat het werk moest uitvoeren na een drastische reorganisatie juist wel. Niet zo’n goede combi.

Sabeltandtijger?
Ik weet nu zo goed als alles over het stresshormoon Cortisol, dat doordraait als je niet herstelt van korte-termijnstress. Zoals het vaak uitgelegd wordt: komt uit de oertijd, help een sabeltandtijger, hormoon adrenaline aan, alle energie in de spieren voor het vluchten, rennuh!, adrenaline weer uit, cortisol komt de boel herstellen, klaar. Dat mechanisme werkt nog steeds zo, maar heeft zich niet aangepast aan deze wereld van 24/7 werken en bereikbaar zijn. Die tijger blijft in je nek hijgen. Dan gaat het hormoon Cortisol de boel verstieren en raakt je immuunsysteem van de leg. Weg weerstand, hallo fysieke kwalen. Een gevaarlijke situatie die steeds vaker voorkomt, lees het boek van Ruby Wax, Sane New World, en dit artikel van Paul Verhaeghen en huiver…

Herstel
Ik ben weer langzaam aan mijn werknemervaardigheden aan het werken. Re-integratie heet dat. Na veel geworstel met de Arbo-arts (de beste verzuimpreventie: daar wil je niet heen), die vond eigenlijk dat ik na een week of drie na mijn ziekmelding best wel weer aan de slag kon. En later, in oktober, toen mijn situatie nog niet veranderd was: “Tja, dan kunt u net zo goed weer aan het werk. U dwingt zich er maar toe. U bent hier nu toch ook?”. Volgens de psycholoog was de enige remedie om de hormoonspiegel weer in balans te krijgen: verplicht alleen dingen doen waar je van geniet. Maar ja, daar moet je ook energie voor hebben. Gelukkig is het inmiddels weer zo ver.

Eigen kracht?!
Dit was een leerzame periode. Over mezelf, over hoe dat werkt in het lichaam, maar ook hoe de maatschappij verandert. Onder het mom van het ‘aanspreken van de eigen kracht’ van mensen slaan de systemen door in een meedogenloos mechanisme. Laat ik reaguurders voor zijn: nee, ik ben geen knuffelaar die iedereen die zijn teen stoot, meteen een uitkering wil geven. En iedereen die geen zin heeft om te werken (betaald of niet betaald!) of daar zelf geen enkele moeite voor doet.

In de bijstand? Ziek? Het zal je maar gebeuren. Je wordt bejegend als aansteller en profiteur. Je gaat maar aan het werk. Zinvol of niet. Mogelijk of niet. Zoals Verhaeghen schrijft: “Met enige overdrijving kun je zeggen dat er straks nog twee soorten mensen zijn, degenen zonder werk en degenen met te veel werk.” En van beide word je ziek.

imagesIk wens iedereen in ieder geval een gezond nieuwjaar. Daar steek ik in deze donkere dagen een extra kaarsje voor aan.

26 juni 2013

Knokken voor kwetsbaar groen

Het is een voorrecht om in een prachtig natuurgebied te wonen. Waar de karekiet in het riet in de achtertuin-plas pruttelt, de ooievaars in de wei scharrelen, de buizerds rondcirkelen boven je hoofd en de ganzenkuikens hun poten warmen op de weg. En waar soms een ijsvogel of een purperreiger zich laat zien. Onlangs is het hier zelfs officieel Natura2000-gebied geworden. Natuur om trots en zuinig op te zijn dus. Helaas blijft het nodig om ervoor te vechten…

DSCN0658Na de strijd voor een fatsoenlijk evenementenbeleid in 2006 (het werd hier een permanente grote openluchtdisco als het aan de gemeente lag), de helaas verloren strijd tegen de komst van de enorme sauna in de straat (waar mensen niet op de fiets naar toe komen) was nu het bestemmingsplan voor de Herenweg en de Gageldijk aan de beurt. Twee jaar hebben bewoners meegepraat, enquêtes in de buurt gehouden en input gegeven waar de gemeente het helemaal mee eens was. De strekking: het gebied is voldoende volgebouwd, bedrijven mogen niet uitbreiden.

Maar helaas, de gemeenteraad liet zich aan deze voorbereiding niets gelegen liggen. Een aantal ondernemers heeft succesvol gelobbyd en op het laatste moment heeft de raad besloten dat bedrijven 20% mogen uitbreiden. Los van het feit dat twee jaar voorbereiding samen met de bewoners zo maar overboord is gekieperd (en dat met een vers aangenomen participatienota vol mooie woorden over gelijkwaardigheid), blijkt helaas dat raadsleden geen idee hebben waar ze het over hebben. Er waren er zelfs die vonden dat de straten toch al een bedrijventerrein zijn. Dat er ook mensen wonen, dat het de start is van het natuur- en recreatiegebied… ach… het kan de meeste raadsleden niet schelen kennelijk. En dat Stichtse Vecht alle records breekt met leegstaande kantoren, tja…

Met het bestuur van de bewonersvereniging tekenen we in ieder geval binnenkort een convenant met de gemeente over de samenwerking. En dan… the proof of the pudding, niewaar. En ik hoop van harte dat er in 2014 een gemeenteraad gekozen wordt met meer besef van het bijzondere gebied waarin we wonen.

16 december 2012

Zielige dieren

Bultrug Johannes is zielig. Of was zielig, als ie inmiddels overleden is. Natuurlijk vind ik het ook jammer dat dit prachtige dier aangespoeld is. Hij had gewoon in diepere wateren moeten kunnen blijven rondzwemmen. Kennelijk is er iet misgegaan met de tomtom. Maar om er nu van uit te gaan dat het traanvocht bij zijn ogen op verdriet duidde, en niet op uitdrogende ogen…

Wat gaan mensen toch bizar om met dieren. In de Volkskrant staat beschreven hoe op een Indonesische markt honden worden geslacht voor het diner. Alleen straathonden, Duitse herders zijn te duur… Hoe veel nertsfokkers zouden een hond als huisdier hebben? En, mochten ze dit artikel gelezen hebben, boos geworden zijn? En hoe veel mensen schepten nog eens een bordje plofkip van de kiloknaller vol?

In een reisprogramma op tv zag ik hoe er op een markt, ook ergens in de tropen, levende zeeschildpadden werden verkocht voor in de soep. Presentator Floortje gruwelde. Zou ik ook doen. Nu heb ik in Costa Rica een nacht op een strand gezeten waar honderden, echt honderden, zeeschildpadden eieren kwamen leggen. Indrukwekkend!! En waar de volgende ochtend de dorpsbewoners eieren kwamen uitgraven. Duizenden! Een oude, lokale gewoonte. Naar verluidt beperkt tot 1 % van het geheel, maar wie telt dit na… Ook zagen we schildpadden die op een zandbank bleven steken en waar de gieren vast aan begonnen te knagen. Een gruwelijk gezicht, maar ja, een gier moet ook eten…

Komen en gaan van schildpadden.

Komen en gaan van 2 generaties zeeschildpadden.

Inwoners van Ostional graven schildpadeieren uit.

Inwoners van Ostional graven schildpadeieren uit.

Uit de categorie ‘give me your problems’: vegetariërs zijn soms ook erg zielig. Vooral in een vliegtuig. De speciale maaltijden zijn altijd veganistisch en over het algemeen smakeloos . Geen lekker toetje, maar keiharde brokken die voor fruit moeten doorgaan. En nu met als dieptepunt een bakje drooggekookte rijst met een paar snippers groente. Ik was dus ook even heel zielig.

Tags: ,
17 juli 2012

Honderd kilometer boosheid

Het geluk van een heleboel mensen in dit land wordt pas aangewakkerd bij een snelheid van 130 kilometer per uur. Het asfaltkabinet Rutte wist dit maar al te goed en heeft de maximumsnelheid overal waar dat ook maar enigszins mogelijk was verhoogd. Een stukje belevinggebeuren naar de automobilist toe, zeg maar. Fijnstof- veiligheids- en geluidsnormen zijn tot linkse hobby gebombardeerd.

De trajectcontrole op de A2 was kennelijk niet meer te stoppen?! Die brede weg, al die lege lanen, en dan mag je er niet harder dan 100! Dat frustreert kennelijk. Straks sta je 2 minuten later voor het rode stoplicht! Schande! En 100 rijden is kennelijk heel moeilijk, dat kan niet iedereen. Zeker niet in zo’n nieuwe auto, dan kun je zo’n ding toch ook niet aandoen. Daar slijt ie maar van. Tja, dan zit er maar een ding op. Even heeeeel hard rijden om vervolgens op de vluchtstrook uit te rusten tot het gemiddelde weer klopt. Daar komt vast snel een app voor. Of een schermpje op het dashboard van die zielige auto’s.

Gelukkig zijn er ook mensen met meer gezond verstand. Die van gezonde longen houden. Een gezonde leefomgeving. Met je slaapkamerraam open kunnen slapen in Maarssenbroek, bijvoorbeeld. Maar nee hoor, dat kan de racers niets schelen. Die staan liever 2 minuten eerder voor het rode stoplicht…

Tags:
30 november 2011

Politie(k)

Politiek is emotie. Dit kabinet heeft beleving officieel belangrijker verklaard dan feiten met aankondigen van de 130 km/uur op 60% van de snelwegen en het afschaffen van de 80 km/uur-trajecten rond de grote steden. En met het doordrukken van de nationale politie wordt recht gedaan aan het idee dat Nederland een enorm onveilig land is en dat er veel meer Keihard Aangepakt moet worden.

De beleving van de automobilist heeft het gewonnen van de feiten. Lekker planken, 130, oh wacht even, da’s inclusief correctie toch zeker 140! De feiten laten zien dat dit de leefbaarheid van ons land niet bevordert. De tijdwinst is verwaarloosbaar, 1% van de reisduur. 1 rood stoplicht en foetsie is het. De luchtkwaliteit daalt (en we zaten al ernstig op het randje van het toelaatbare…). Het aantal gevaarlijke situaties, ongelukken en zelfs doden stijgt. Geluidsoverlast voor de vele mensen die naast snelwegen wonen stijgt. ‘Gelukkig’ had het kabinet nog een ‘paar’ miljoenen liggen (over van PGB’s, natuurbeleid, cultuur en dergelijke linkse hobby’s) om extra asfalt te storten dat de negatieve effecten moet tegengaan. Het is toch om diepbedroefd van te worden…

De andere rechtse hobby van dit kabinet is Veiligheid. We hebben we er zelfs een ministerie voor tegenwoordig. Terwijl alle cijfers al jaren laten zien dat de criminaliteitscijfers dalen, dus objectief gezien is er geen reden voor alarm. Maar dat levert geen fijne koppen in de Telegraaf op natuurlijk. Uit politiemonitoren blijkt al jaren dat de beleving van veiligheid iets totaal anders is dan de feitelijke veiligheid. En die wordt negatief beinvloed door vooral hangjongeren en scooters. Keihard Aanpakken? Mosquito’s ophangen, oppakken die gasten? Of er zelfs een nationale politie op afsturen? De grote rechtse goeroe Eerdmans meldde in zijn persoonlijke radio-spreekbuis Avondspits dat hij blij is met de nationale politie. Zo kan de Tweede Kamer tenminste de politie controleren. Politie wordt daarmee politieker. De inzet zal dus naar ik vrees voortaan vooral door de Telegraafkoppen bepaald worden… een griezelig vooruitzicht.

22 november 2011

Ik ben een Nimn’er

CDA-kamerlid Marieke van der Werf maakt zich zorgen over Nimby’s die de energievoorziening in Nederland blokkeren. ‘Iedereen wil een goed inkomen en een veilige en goede energievoorziening, maar staat op z’n achterste benen als activiteiten vlak bij zijn of haar huis plaatsvinden.’ aldus Binnenlands Bestuur. Hoe minister Verhagen hierover denkt, was Van der Werfs vraag tijdens het Energieoverleg van maandag. Want zo komt er nooit ondergrondse CO2-opslag of schaliegas. En die windmolens kunnen we ook wel vergeten.

Het Kamerlid scheert een aantal verschillende grootheden over één kam: CO2-opslag en schaliegas versus windmolens. De argumenten van de Nimby’s om te protesteren zijn behoorlijk verschillend: zorgen over veiligheid en gezondheid versus ‘horizonvervuiling’. Verhagens antwoord is er nog niet, maar ik vrees dat die ene kam nog wel even in stand blijft. Want dan kan hij meteen zijn voornemen om een nieuwe kerncentrale te laten bouwen mooi doordrukken. Ondanks het glasheldere onderzoek van het WNF en GroenLinks-Kamerlid Liesbeth van Tongeren dat aantoont dat een nieuwe centrale in geen enkel opzicht loont. Ik vermoed dat hij daar niet van onder de indruk is. En Wilders zal binnenkort ook wel twitteren dat het WNF Nederland uit moet.

Hier ligt een kans die CDA en VVD niet onbenut kunnen laten: uitbreiding van de Crisis- en Herstelwet, oftewel de Haast- en Doorduwwet met een streng anti-Nimbybeleid. Inspraak, weg er mee. De schop in de grond! Of breng ik ze nu op een idee? Met dit kabinet word ik echt een Nimn’er: Niet in Mijn Nederland! In mijn Nederland is de dialoog belangrijker dan doorduwen en worden mondige burgers serieus genomen, niet weggezet als Nimby.

Tags:
19 oktober 2011

Collecteren, zooooo 1960

Begrijp me niet verkeerd: ik vind Amnesty geweldig. Goed werk, goede mail-acties, nuttig en helaas nodig. Ik heb een naam-tweeling (voor- én achternaam) die er al jaren werkt, waardoor ik regelmatig moet ontkennen dat ik een nieuwe baan heb. Maar nu sta ik ineens op de lijst met collectanten. Hoewel dat niet mocht onder voorbehoud, omdat ik nu eenmaal nog niet weet wat ik tijdens de collecteweek allemaal te doen heb, ben ik gewoon ingeboekt. Iets met vinger en hele hand.

De nood is kennelijk hoog, want vanmorgen staart een advertentie van een halve krantenpagina me aan: Amnesty heeft collectanten nodig. Mmmm…. dure grap, zo’n advertentie. Ze krijgen vast korting, maar toch. Ik had al mijn aarzelingen bij het fenomeen collecte. De organisatie betaalt leges aan de gemeente om een spandoek te mogen ophangen, de directies verdienen een fors salaris (jazekers, ik weet dat er percentages zijn afgesproken en dat de meeste organisaties zich daar keurig aan houden) en wie heeft er tegenwoordig nou nog cash geld in huis? En dan zouden we nu ook de kosten van een advertentiecampagne moeten terugcollecteren?

Ik geef graag aan collectanten (mits cash in portemonnee), maar dat doe ik vooral voor de mensen die langs de deur gaan uit de goedheid van hun hart. Maar is collecteren niet ondertussen een erg achterhaald fenomeen?

Tags:
7 september 2011

Dichter bij de hits?

Bij ‘Avondspits’ denk ik aan Frits Spits, ‘dichter bij de hits’, zijn ‘Engels’ (‘if I ever put my face in you’), jeugdsentiment op de radio. Blijkt de naam nu gekaapt te zijn door onze rechtse radiorakkers van WNL. Wist ik veel, zo vaak luister ik niet rond die tijd naar de radio. Nu bleef ik met open mond van verbijstering luisteren naar een belt-u-maar-rondje tijdens dit programma. Waar topjournalist de stelling behandelde: ‘de helft van de bijstand moet aan het werk’ (let u even niet op het grammaticale gerammel). Nou ja, behandelde: verdedigde. Er waren namelijk ook bellers doorgekomen die deze stelling pertinente onzin vonden. Goed beargumenteerd. Maar het zijn toch profiteurs, riep E, zoals dat in de volksmond heet (en hij is tenslotte voor die volksmond, voegde hij daaraan toe). En iedere inspecteur vertelt toch over de vele mobieltjes op tafel, de pakjes shag en de flatscreen-tv’s. Schande!

Ik maak me al regelmatig druk of vrolijk, afhankelijk van mijn stemming, over verheffende meningcollecties zoals in Standpunt.nl en bij RTL-ontbijtnieuws. Maar WNL heeft een nieuw hoogtedieptepunt bereikt met deze presentator. Alle antwoorden zijn goed als ze maar met zijn mening overeenkomen. Hij riep nog niet dat tegenstanders hem demoniseerden, maar dat kan ik gemist hebben omdat mijn hand ineens aan de knop zat. Op zoek naar een ouderwetse Avondspits. Dichter bij de hits.

3 september 2011

IkeJa/Nee

Een doffe plof op de deurmat: de Ikea-gids. Kennelijk huis-aan-huis verspreid, want ongeadresseerd. Ik zou het trouwens heel griezelig vinden als de familie Ikea over mijn adresgegevens zou beschikken. Maar los daarvan: er prijkt toch echt een sticker op onze brievenbus met het bericht: Nee, géén ongeadresseerd reclamedrukwerk. Daar trekt de familie Ikea zich dus niets van aan. Gelukkig zijn alle antwoordnummers tegenwoordig zo te googelen. Ikea heeft er een heleboel, dus het was kiezen geblazen. In een flinke envelop is de gids retour gegaan naar IKEA Nederland BV, Antwoordnr 230, 1100 VB Amsterdam.

PS: dank voor vele reacties en medestanders. Voelt stoer om actieleider te zijn ;). En uiteraard geldt dit ook voor ongevraagde post achter Nee-Nee-stickers. Die heb ik zelf niet, in de hoop dat al onze lokale kranten hier in de rimboe bezorgd zouden worden.

4 mei 2011

Veiligheid tussen de oren

Is de wereld veiliger geworden nu Bin Laden is omgelegd? Dat hangt er maar van af hoe je het bekijkt. Het risico dat je iets overkomt door terreuracties van fanatieke gelovigen, is niet kleiner geworden. Integendeel, zou je denken, gezien de kans op wraakacties. Is die kans gestegen en zo ja, hoe veel? Moet ik me dan net zo veel procenten onveiliger gaan voelen?

Veiligheid is vooral een gevoel. Zit tussen de oren dus. Al jaren dalen de criminaleitscijfers in Nederland, maar dat komt politiek niet iedereen goed uit. Ik herinner me nog goed een discussie in de gemeenteraad van Maarssen over de politiemonitor. Daarin stond dat 95% van de inwoners zich veilig voelt in de gemeente. Dat is een uitstekende score. Toch ronkten collega-raadsleden over de noodzaak van meer blauw op straat. In de politiek is het nu eenmaal veel stoerder om onveiligheid te prediken, dan kun je tenminste Keihard Optreden. Preventie beperkt zich tot preventief fouilleren. Verder zijn we gewoon alvast bij voorbaat verdacht. Inleveren en opslaan dus, die vingerafdrukken. Een specialist in biometrie stelde dat je met vingerafdrukken heus geen terroristen vangt. De voorstanders kijken te veel naar CSI…

Prima wat mij betreft, als mensen zich nu veiliger voelen. Mensen die zich veilig voelen, zijn minder geneigd tot preventieve agressie. En dat maakt de wereld veiliger.

PS: een tweet van de Volkskrant: Als de bus lekker ruikt voelen vrouwen zich veiliger. Say no more!

28 april 2011

Geef ze een vinger (-afdruk)

Voor zover ik weet, word ik nergens van verdacht. Ik heb tenminste nog nooit mijn vingerafdruk hoeven afdrukken op een politiepapier. Maar ik ben binnenkort wel aan een nieuw paspoort toe. En daar moet – van de paranoïde Amerikanen, als ik me niet vergis – een vingerafdruk in. En die vingerafdruk zou – en dat hoeft niet van de Amerikanen – zowel bij de gemeente als centraal opgeslagen worden. Reuze handig bij het vangen van boeven en andere terroristen. Iedereen is verdacht, scheelt een boel gedoe zeg.

Een enkele dappere burger, zoals Louise van Dijk en student Aaron (die vorig jaar belachelijk veel te jong plotseling overleed), vertikte het om principiële redenen om een vingerafdruk af te geven. Want wat gebeurt er met jouw opgeslagen prent? Wie kan daarbij? Wie garandeert dat er geen bedenkelijke dingen gebeuren? Daar is niet eens een Godwin voor nodig, in deze tijden van repressie en Keihard Aanpakken. Het motto: “Als je niets te verbergen hebt…” is daarbij de grootste dooddoeners. Maar er zijn nu eenmaal zat mensen die het prima vinden als er mensen ten onrechte in de gevangenis belanden. Liever dat dan één boef daarbuiten. Tot het henzelf overkomt natuurlijk. Dat is al het geval bij een parkeerboete: keihard aanpakken, maar als je dat bij mij doet, dan slaat dat nergens op natuurlijk.

Gelukkig is het opslaan van de vingerafdrukken van de baan. Tot grote spijt van onze opper-rechercheur Donner (eens van Justitie, altijd van Justitie?!) blijkt de technologie niet goed genoeg te werken. Als het aan hem ligt, wordt dit euveltje snel gefixt. Zodat iedereen weer lekker bij voorbaat verdacht is.

Tags:
5 april 2011

Stemmingmakerij in kwaliteitsmedia

Een kort berichtje: in Maleisië wordt een leraar verdacht van het doodslaan van een leerling. Het 7-jarige jongetje had geld gestolen van een klasgenootje. De laraar heeft de jongen vastgebonden en mishandeld. Afschuwelijk. Ik hoorde het op het ANP-radionieuws en las het vanmorgen in de Volkskrant. Kwaliteitsmedia, geen Pownieuws of Telegraaf. En toch sloop er in de berichten een woord dat mij enorm stoorde: beide media melden terloops dat het ging om een islamitische school. Waarom zouden ze dat gedaan hebben? Moeten op islamitische scholen  kinderen die stelen doodgeslagen worden?

In Maleisië is volgens Wikipedia 60,4% van de bevolking islamitisch. Is het dan vermeldenswaardig dat het om een islamitische school ging? Wat is de nieuwswaarde? Wreedheid is niet religie-gebonden. Het is afschuwelijk dat mensen kinderen die aan hen zijn toevertrouwd, mishandelen. Op welke manier dan ook. In welke levensbeschouwing dan ook.

16 maart 2011

Boekenbal 2012: thema Hoofddoekjes

Binnen de VVD zijn weer pogingen om de PVV rechts in te halen: de hoofddoekjes staan weer volop op de agenda: terugdringen die dingen. Toevallig genoemd door ‘liberaal’ Hennis, die zogenaamd door de fractievoorzitter ter verantwoording geroepen werd. Niet om de inhoud: nee, het staat niet in het regeerakkoord. Ik geloof niet zo dat dit soort oprispingen toevallig zijn. Zeker niet bij de VVD, daar hadden ze toch wel geleerd van de Twitter-missers van Arend Jan Boekestijn. U weet wel, die deskundige copresentator van WNL, die de Kamer moest verlaten na ‘grappige’ (broeha) tweets over spleetogen en zo.

Ah, WNL. Mijn dagelijkse ochtendergernis. Eerst was er Goedemorgen Populistisch Nederland met de immer rechts-strijdbare Sven Kockelman. En nu is het Telegraaf-TV en toont de kekke presentator (Alex Nogwat geloof ik) zich knetterrechtser dan zijn gesprekspartner van de dag, inderdaad: Arend Jan Boekestijn. AJ noemt terecht dat het niet correct is als een rechter religieuze uitingen draagt (keppel, kruisje, boeddhabeeld, oja, hoofddoek). Presentator Nogwat voegt daar snel aan toe: “Maar bij de balie van het gemeentehuis zit je toch ook niet op een hoofddoek te wachten.” Een ijzersterke redenering, gelukkig door AJ van tafel geveegd. Waarop Nogwat nog even guitig meldde dat er géén hoofddoekjes waren op het Boekenbal. Jammer! Ik hoor een thema voor volgend jaar, inclusief dress code!

21 januari 2011

Ochtendmening

Het ochtendzappen levert een keuze op tussen een groepje vermoeide mannen in pakken onderuitgezakt in een zithoek in een half gesloopt pand (ook goedemorgen, wakkere mannen) en het RTL-nieuws. Dat laatste is eigenlijk wel vermakelijk. Vooral de poll: iedere ochtend mag je via Hyves (gut was dat niet van de Telegraaf tegenwoordig? Dus van WNL?) je mening geven over een actueel onderwerp. Niet gehinderd door enige kennis van zaken mag iedereen ‘ja’ of ‘nee’ zeggen op een stelling, waarna de uitslag natuurlijk wel ‘de mening van Nederland’ is.

‘De bezem moet door de politietop!’ ‘Ik ben bang voor identiteitsfraude!’. Het lijkt wel een test van Telegraafkoppen. Vandaag is de stelling helemaal bizar: het Britse systeem van troonopvolging moet moderner.  Ja, hyvet 86%! Wat zouden ze in de UK vinden over het Nederlandse systeem van troonopvolging? Even verder zappen naar de BBC…

30 mei 2010

Ontmoedingsbeleid voor zzp’ers?

Je moet het echt willen geloof ik, ondernemen. Ik werk al jaren als zelfstandig trainer, acteur en coach naast een dienstverband. Bevalt mij prima, maar het is een constructie die de belastingdienst en andere instanties maar matig bevalt. In één hokje aub, da’s handiger, lijkt de boodschap. Ik ben officieel geen ondernemer. Dat scheelt me in ieder geval wel een zinloze inschrijving bij de KvK (die betaal je eigenlijk alleen maar voor het ongevraagd openbaren van al jouw gegevens).

Maar ik onderneem wel, al is het maar voor een paar dagdelen per maand. Ik werk vooral voor organisaties die zelf niet BTW-plichtig zijn. Dat betekende tot voor kort dat ik zelf ook geen BTW hoefde te berekenen voor mijn werk. Helaas gaat dat nultarief per 1 juli verdwijnen. Dat betekent dat mijn werk voor mijn opdrachtgevers in één klap 19% duurder wordt. En dat ik zelf een BTW-administratie moet gaan bijhouden. Waar ik voorheffingen voor krijg, omdat de belastingdienst gaat ‘meedenken’. Ik heb al een heleboel formulieren teruggestuurd met de opmerking: zie afspraak met belastinginspecteur.

Er zijn nog wel organisaties die voor het nultarief in aanmerking blijven komen, maar aan de voorwaarden die daarvoor bedacht zijn, kan een ZZP’er nooit voldoen. Daar hadden ze even niet aan gedacht. Terwijl de opleidings- en trainingsmarkt juist drijft op ZZP’ers!

Overigens hult de belastingdienst zich in stilzwijgen… de informatie komt via LinkedIn en beroepsverenigingen.  Er zal binnenkort wel een blauwe envelop op de mat vallen voor een voorheffing…

%d bloggers liken dit: