Flutargumenten voor Flutland

Het is verbazingwekkend hoe lang minister Plasterk heeft geprobeerd om met flutargumenten de superprovincie Flutland van de grond te krijgen. Het moest omdat het moest. Omdat het in het regeerakkoord stond. ‘Daarom’ dus. Nu zeiden wij vroeger al: “daarom is geen reden, als je van de trap af valt dan ben je snel beneden”. Oftwel: duh!

flutlandBestuurders van de genoemde (betrokken zou ik het niet willen noemen) provincies Utrecht, Noord-Holland en Flevoland zagen niets in het plan. Lijfsbehoud, zou je kunnen zeggen. Is beslist een optie. Nut en noodzaak van de bestuurslaag ‘provincie’ staan al langer ter discussie. Helaas heeft Plasterk verzuimd om hier iets substantieels tegenover te zetten, namelijk: goede argumenten. Waarom deze drie? Wat verandert er in de taken en bevoegdheden? Wat schieten de inwoners ermee op? En de maatschappelijke organisaties, de ondernemers? En de natuur?

Ik heb het altijd heel raar gevonden dat er bij herindelingen altijd vastgehouden wordt aan de bestaande gemeentelijke en provinciale grenzen en niet gekeken wordt naar logische eenheden. Zo bestaat de gemeente Stichtse Vecht uit twee door een snelweg en kanaal geschieden delen, die zich richten op verschillende steden voor werk, boodschappen en vertier. Maak daar maar eens een mooie eenheid van. En ik woon zo’n beetje op de grens van de provincies Utrecht en Noord-Holland, in het Utrechtse puntje van een Natura2000-gebied waar Gedeputeerde Staten van Noord-Holland het laatste woord over hebben. Dat levert zeer omslachtige besluitvormingsroutes op. Of dat de kwaliteit van de besluitvorming ten goede komt…

Advertenties
Tags:

3 reacties to “Flutargumenten voor Flutland”

  1. Grenzen zijn en blijven vreemde lijnen door het geografische en bestuurlijke landschap.
    Of dit nu met huidige economische of ecologische onderwerpen of sentimentele gevoelens te maken heeft of niet.

    Met goed overleg en zinvolle argumenten moet veel mogelijk zijn.
    Bij veel grensconflicten en ogenschijnlijke verschillende belangen ontbreken dat goede overleg en de zinvolle argumenten vaak. Zowel in de grote als in de kleine bestuurskringen komt dit te veel voor.

    Bij jou in de buurt heten dit geloof ik kades in het landschap?

    Bezorgde groet,

  2. het basisprobleem is natuurlijk welke logische eenheid je dan neemt. er is in Nederland eigenlijk maar één bestuurslaag die (nog) (min of meer) op logische grenzen gebaseerd is, het waterschap. maar juist die eenheid ligt in de politieke wereld steeds opnieuw onder vuur (hoewel: minister Schultz van Haegen schijnt te hebben ontdekt dat dit bestuur ‘echt’ functioneert – lees: doet wat het moet doen en zich niet te veel met politieke spelletjes bezighoudt – en schijnt te hebben afgezien van de voorgenomen ontmanteling). en juist in deze sector schrijdt de schaalvergroting nog steeds voort.

    nu het kabinet lijkt af te zien van het VVDplan voor die Flutprovincie ontstaat misschien ruimte om op basis van de logische grenzen in waterschapsland (met name de waterscheidingen) het hele middenbestuur opnieuw in te richten. al is het maar om te voorkomen dat uiteindelijk twee superprovincies (Noord- en Zuid-Holland) zeggenschap krijgen over het waterpeil in de Ringvaart rond de Haarlemmermeer, en daarbij verschillende prioriteiten hanteren.

  3. Bij het vaststellen van grenzen kan meer gekeken worden naar logische eenheden gebaseerd op o.a. infrastructuur, economische activiteit, demografische dichtheid, natuurlijke grenzen,
    Het plan van de VVD voldeed amper aan dit soort zaken. Wat heeft de kop van Noord-holland voor affiniteit met Amsterdam of voor het zelfde vergelijk Urk en Utrecht. ? De orientatie is volledig anders zoals in het voorbeeld van Liesbeth, De Stichtse Vecht verdeling.

    Daarnaast blijft het bedrijfskundig onjuist dat schaalvergroting leidt tot een effectievere en efficiëntere bedrijfsvoering. Verschillende onderzoeken zoals door harvard, hebben al korte metten gemaakt met deze aanname!

    http://hgroen.wordpress.com/?s=effectief+en+efficient

    Schaalvergroting leidt tot een progressieve kostenontwikkeling op het gebied van organisatiebeheersing en aansturing. Te zien als uitdijende organisaties in vooral het middensegment van de organisatie.

    Grappige is dat Alfred heineken in zijn laatste jaren pleitte voor juist meer provincies. Eigenlijk een kruising tussen gemeente ne provincie. Klein, slagvaardig, meer betrokken en kort op de bal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: