Diepe zucht. Het bestaat: de website moedercontracten.nl, met ‘parttime vacatures voor goed opgeleide vrouwen’. Heel diepe zucht: is dit tekenend voor de staat van de vrouwenemancipatie in dit land? We waren toch zogenaamd uit-geëmancipeerd?
Waarom maak ik me hier druk om? Ten eerste omdat deze site zich alleen op vrouwen richt. Kennelijk is het echt hardnekkig dat het niet vanzelfsprekend is dat zorgtaken eerlijk gedeeld worden. Kunnen vaders niet iets minder dan fulltime gaan werken als er kinderen komen? Nog steeds bang voor statusverlies en loopbaanhobbels op weg naar de top? En waarom zou dat voor vrouwen minder erg zijn? Hoe komen we zo ooit een steek verder…
Ten tweede: is economische zelfstandigheid echt geen issue meer? Met kinderen en een baantje erop vertrouwen dat de relatie in stand blijft? Dapper hoor. De cijfers laten zien dat de meeste vrouwen er na een scheiding flink op achteruitgaan. Dat overheidscampagnes niet werken, blijkt wel weer. Want ooit hoorde je toch regelmatig: ‘een slimme meid, is op haar toekomst voorbereid’.
*Liesbeth gaat de Opzij van deze maand lezen*
