Archief voor februari, 2012

25 februari 2012

Empanci#fail

Diepe zucht. Het bestaat: de website moedercontracten.nl, met ‘parttime vacatures voor goed opgeleide vrouwen’. Heel diepe zucht: is dit tekenend voor de staat van de vrouwenemancipatie in dit land? We waren toch zogenaamd uit-geëmancipeerd?

Waarom maak ik me hier druk om? Ten eerste omdat deze site zich alleen op vrouwen richt. Kennelijk is het echt hardnekkig dat het niet vanzelfsprekend is dat zorgtaken eerlijk gedeeld worden. Kunnen vaders niet iets minder dan fulltime gaan werken als er kinderen komen? Nog steeds bang voor statusverlies en loopbaanhobbels op weg naar de top? En waarom zou dat voor vrouwen minder erg zijn? Hoe komen we zo ooit een steek verder…
Ten tweede: is economische zelfstandigheid echt geen issue meer? Met kinderen en een baantje erop vertrouwen dat de relatie in stand blijft? Dapper hoor. De cijfers laten zien dat de meeste vrouwen er na een scheiding flink op achteruitgaan. Dat overheidscampagnes niet werken, blijkt wel weer. Want ooit hoorde je toch regelmatig: ‘een slimme meid, is op haar toekomst voorbereid’.

*Liesbeth gaat de Opzij van deze maand lezen*

15 februari 2012

Niet bijster divers debat over diversiteit

‘Nij!-meee-gen’. Nooit eerder heb ik iemand met zo veel walging deze plaatsnaam horen uitspreken. Maar ja, ik was dan ook op een onvervalst VVD-feestje beland bij de presentatie van het nieuwe boek van hoogleraar Interculturele Communicatie David Pinto over participatie en integratie. Dagvoorzitter Frits Huffnagel vroeg zich af of het zo maar zou kunnen dat een willekeurige gemeente, bijvoorbeeld ‘Nij!-meee-gen’, zo maar toch weer doelgroepenbeleid zou kunnen invullen. Terwijl het wijze kabinet hier ‘gelukkig’ mee gestopt was. Maar goed ook, vond ook VVD-integratiewoordvoerdster Cora van Nieuwenhuizen. Jubelend vertelde zij hoe haar moeder ooit voor het eerst iemand met een andere huidskleur zag, dus hoe ver we al gekomen zijn. De meest genuanceerde spreker was minister Gert Leers [sic!], maar dat kwam vooral door de delen van zijn speech die niet op zijn papier stonden. Dat het goed is om om ook zakelijk naar de cijfers te kijken: zo veel ‘kansloze immigranten’ zijn er nou ook weer niet. Sterker nog, waar hebben we het over. Maar goed, als dat op papier en dus nu op de site was beland, dan had ‘ie vast weer op het matje gemoeten bij GW.

Misschien moet Leers nog wel even op het matje bij zijn gastheer Pinto, wiens vakgebied hij en passant even te kakken zette: “Wil je als professional individueel niveau effectief zijn in een diverse samenleving, dan ben je bewust dat culturele aspecten een rol spelen. Maar – zeg ik daarbij – we moeten daarin niet doorschieten. Geen pseudo-wetenschap maken van interculturele communicatie. Kom op!” Geen verrassing gezien het diversiteits- en wetenschaps’beleid’ van dit kabinet, maar niet bijster passend op zo’n feestje, lijkt mij.

Het pleidooi tegen doelgroepenbeleid matchte niet goed met de theorie die Pinto presenteerde: een niet-Westerse behoeftenpiramide naast de beroemde van Maslow. Met ‘eer’ als top in plaats van het individualistisch ‘zelfverwezenlijking’. Interessant, dit biedt aanknopingspunten voor het aanspreken van drijfveren. Deze waarden veranderen we niet, althans niet op korte termijn, deze verschillen moeten we accepteren, is het standpunt van Pinto. Leers vond ook dat we mensen hun identiteit niet mogen afnemen.

Maar als je waarde ‘eer’, onderdeel van je identiteit, gekoppeld is aan normen als ‘mannen en vrouwen zwemmen gescheiden’, hoe ga je daar dan mee om? Dat mag tenslotte niet van het nieuwe anti-doelgroepenparadigma. Dan maar geen zwemles voor de dames? Zelf pleit ik regelmatig voor positieve actie, dus juist voor doelgroepenbeleid. Tijdelijk en krachtig, voor broodnodige inhaalslagen. Een cultuur doorbreek je niet met pappen en nathouden.

Het boek was overigens niet beschikbaar bij de boekpresentatie (handig zet, uitgever…). Maar misschien kan ik ook op de website van de VVD terecht…

10 februari 2012

Slechtnieuwsgesprekken voor beginners en gevorderden

Hulde voor de man die heel Friesland, alle Telegraaflezers en Geert Wilders moest teleurstellen: hij bracht het nieuws dat De Tocht niet doorging, keurig volgens het boekje. Terwijl iedereen toch bij het horen van de weer- en ijsberichten kon bedenken dat het houden van een Elfstedentocht nog geen goed plan was, zaten er kennelijk toch massa’s mensen in spanning voor Het Bericht over De Tocht. En daar kwam hij: Wiebe Wieling, en hij draaide er niet omheen. “Ik heb slecht nieuws”, kondigde hij aan, en vervolgens meldde hij keurig het slechte nieuws met de argumenten. Volgens het boekje dus: eerst aankondigen, dan meteen melden. Het volgende hoofdstuk is: de ontvanger de klap laten verwerken. Uithuilen. Geen vrije nationale vrije dag. En over tot de orde van de dag…

De directie van Mitsubishi deed het minder netjes. De werknemers van NedCar moesten uit de krant vernemen dat het werk ophoudt. Een klap voor de Daf-fabriek. Nadat alle journalisten die niet naar Friesland waren uit de file op de A2 waren en bij de hekken stonden voor de nodige interviews, kwam de Japanse top eens naar Nederland. En de werknemers gingen staken… nee, daar was het bezoek vast van onder de indruk. Sluiten die hap.

De Nationale Ombudsman had slecht nieuws voor de Poolse ambassadeur. Hij kan niets doen met of tegen het idiote Oost-Europeanenmeldpunt van de PVV, want dat is niet van de overheid maar van een politieke partij. Wie kan er wel iets tegen? Rutte wil het niet en staat dit wangedrag van zijn gedoger gewoon toe. Geweldige PR, Mark. Dat is nog eens slecht nieuws voor Nederland.

PS: vanwege de TerugKeek:

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.