‘Greenwashing’: net doen of je groen bent omdat groen winstgevend is. Veel bedrijven maken zich er schuldig aan: pronken met een piepklein CO2-winstje en ondertussen de andere kant op kijken voor de grote verspillers. ‘Groene’ flesjes cola, ‘bio-katoen’-kleren (eh… minder dan 5% als je goed kijkt), van die dingen.
En wat al te verwachten was: ook ons kabinet wast groener dan groen met de zgn. Green Deal. Ok, even iets minder azijn: het is een verzameling mooie plannen. Maar helaas, niets nieuws onder het zonnepaneel. De plannen bestonden al, voor een groot deel bedacht door bedrijven die wel zien dat echte duurzaamheid ook winstgevend is.
Alleen de regeringspartijen zijn tevreden. Logisch. De PVV neemt meteen afstand, de ‘deal’ is geen gedoogonderwerp. Wilders giftwitterde meteen over zijn weerzin tegen windmolens. Bosma was kennelijk even op vakantie, het was een krachteloze poging tot metafoor, gepruttel in de twittermarge. Maar ach… van de overheid moeten we het toch niet hebben. Gepruttel in de financiële marge. Zeker nu in de crisis, blijkt dat het loont om verder te kijken dan de neus lang is. Ook langer dan de Pinokkio-neus van ons ‘groene’ kabinet.
