Zin in talent

Talentmanagement is het nieuwe buzzword in HR-land. Liefst op z’n Engels uitgesproken natuurlijk. Dat geldt voor bedrijven, die de vergrijzing met flinke snelheid op zich af zien komen. Dat gold voor de overheid, de laatste berichten laten helaas zien dat het betere struisvogelen daar overheest (zie o.a. BB). Dom, dom, dom. Maar dat geldt voor wel meer Rijksbeleid, helaas… maar dit terzijde.

Ook bij politieke partijen is veel belangstelling voor het scouten en begeleiden van talenten. Met al mijn collega’s van de andere partijen (minus een paar, voorspelbaar…) gaan we daar binnenkort ervaringen op dit gebied delen. Ik ben uiteraard bijzonder trots op de leergang Zin in GroenLinks (#ZiGL voor de twitteraars). Inmiddels is de achtste groep al weer aan de slag en is het alumnibestuur druk bezig met het organiseren van vervolgbijeenkomsten. Dat had ik zo’n drie jaar geleden, toen ik het programma aan het bedenken was, nog niet kunnen vermoeden! Vanmorgen was ik bij zo’n bijeenkomst, waar prachtig duidelijk werd hoe de oud-deelnemers doordringen tot in de haarvaten van de partij: duo-raadsleden, werkgroep- en afdelingsbestuurders, organisatoren van lokale leergangen en debatclubs, noem maar op!

En dan blijkt ZiGL ook nog eens een exportproduct geworden te zijn: onlangs is de eerste Europese groep gestart onder de naam Green Academy. Bedoeld om het netwerk van de European Green Party te versterken, in dit geval het netwerk van stagiars bij groene partijen en NGO’s. 18 deelnemers uit heel Europa en verre omstreken komen regelmatig bij elkaar om hun ervaringen te delen en te spreken met de gasten die we voor ze uitnodigen. Woensdag zit ik weer in de trein naar Brussel, nu al zin in! En als klap op de vuurpijl kwam er een mail van de Australische Groenen, met interesse in het programma. Het wordt daar nu net zomer… mmm… daar zou ik toch eigenlijk wel even langs moeten toch?

Bleker luistert naar Bloem: wat is natuur nog in dit land?

‘En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen’

Foto: RTVBodegraven.nl

Dichtte JC Bloem. Kennelijk ook de held van het kabinet (hoewel, poëzie is wel cultuur natuurlijk…). De eerste zin van dit gedicht is tenslotte: ‘Natuur is voor tevredenen of legen.’ Is Bleker vermoedelijk uit het hart gegrepen, als je naar de nieuwe Natuurwet kijkt. De Vogelbescherming heeft een goed overzicht van de effecten van deze wet: het beetje natuur dat wij nog hebben, wordt zo goed als vogelvrij. Hoe dat komt, wordt waarschijnlijk het best duidelijk gemaakt door de website Joop over de herschikking van de portefeuilles in dit kabinet…

Er is een internetconsultatie op de site van het Rijk, het is dat de Vogelbescherming erop wijst… het Rijk zelf houdt dat angstvallig stil… De eerste vraag luidt: ‘(1) Dragen de voorgestelde wijzigingen ten opzichte van de huidige natuurwetgeving bij aan de balans tussen ecologie en economie?’. Daarop kan ik twee dingen antwoorden:

1) Niet relevant. De veronderstelling achter de vraag is dat een balans hersteld moet worden, terwijl de voorrang aan de natuur hard nodig is. Waren wij niet de rentmeesters van dit rivierendelta-landje, CDA-meneer Bleker? en
2) Nee, de tegenstelling tussen ecologie en economie is op de iets langere termijn een schijntegenstelling. Ecologie draagt aantoonbaar bij aan de leefbaarheid van het land, waardoor mensen hier graag en gezond wonen en bedrijven zich hier vestigen.

Ik zou zeggen: invullen, deze consultatie!

Collecteren, zooooo 1960

Begrijp me niet verkeerd: ik vind Amnesty geweldig. Goed werk, goede mail-acties, nuttig en helaas nodig. Ik heb een naam-tweeling (voor- én achternaam) die er al jaren werkt, waardoor ik regelmatig moet ontkennen dat ik een nieuwe baan heb. Maar nu sta ik ineens op de lijst met collectanten. Hoewel dat niet mocht onder voorbehoud, omdat ik nu eenmaal nog niet weet wat ik tijdens de collecteweek allemaal te doen heb, ben ik gewoon ingeboekt. Iets met vinger en hele hand.

De nood is kennelijk hoog, want vanmorgen staart een advertentie van een halve krantenpagina me aan: Amnesty heeft collectanten nodig. Mmmm…. dure grap, zo’n advertentie. Ze krijgen vast korting, maar toch. Ik had al mijn aarzelingen bij het fenomeen collecte. De organisatie betaalt leges aan de gemeente om een spandoek te mogen ophangen, de directies verdienen een fors salaris (jazekers, ik weet dat er percentages zijn afgesproken en dat de meeste organisaties zich daar keurig aan houden) en wie heeft er tegenwoordig nou nog cash geld in huis? En dan zouden we nu ook de kosten van een advertentiecampagne moeten terugcollecteren?

Ik geef graag aan collectanten (mits cash in portemonnee), maar dat doe ik vooral voor de mensen die langs de deur gaan uit de goedheid van hun hart. Maar is collecteren niet ondertussen een erg achterhaald fenomeen?

Helpen over de grens

Mag ik jullie even voorstellen aan deze dames? Zij zijn van de The Kayiteuli solidarity group in Senegal. Via Kiva heb ik hen kunnen helpen met hun werk. Hun lening is nu compleet, maar er zijn nog veel meer mensen te helpen. Dat kan voor weinig en vanuit je luie stoel.

Ik heb inmiddels 14 microkrediet-leningen gedaan via Kiva, van $25,00. Ze zijn allemaal terugbetaald. Dat gaat met kleine stapjes. Als de ondernemers terugbetalen, betekent dat dat ze zich dat kunnen veroorloven. Heel goed nieuws dus. De updates laten zien dat er per lener $2,54 terugbetaald is, bijvoorbeeld. Daar koop ik nog geen kop koffie voor… Overigens leen ik alleen aan vrouwen. Zij maken het verschil, kijk maar naar de Nobelprijzen. Er zijn er niet voor niets drie uitgereikt voor de vrede!

Van de Kiva-site:

‘The Kayiteuli solidarity group was created on the 8th of May, 2001. It is made of up 10 women who are all retailers and all live in the same area, Diocko, on the right of the picture with her hand raised, is the group’s leader. She is 68 years old, married and the mother of 8 children. She is also responsible for 7 more children which her parents have placed in her care.
Diocko is an experienced retailer who has been selling local pharmaceutical products for over 15 years. This loan will increase her working capital and allow her to restock and develop her business activities. She will use the profits from her business to improve her family’s living conditions by buying food and new clothing, paying medical expenses, etc. ‘

Wast groener dan groen

‘Greenwashing’: net doen of je groen bent omdat groen winstgevend is. Veel bedrijven maken zich er schuldig aan: pronken met een piepklein CO2-winstje en ondertussen de andere kant op kijken voor de grote verspillers. ‘Groene’ flesjes cola, ‘bio-katoen’-kleren (eh… minder dan 5% als je goed kijkt), van die dingen.

En wat al te verwachten was: ook ons kabinet wast groener dan groen met de zgn. Green Deal. Ok, even iets minder azijn: het is een verzameling mooie plannen. Maar helaas, niets nieuws onder het zonnepaneel. De plannen bestonden al, voor een groot deel bedacht door bedrijven die wel zien dat echte duurzaamheid ook winstgevend is.

Alleen de regeringspartijen zijn tevreden. Logisch. De PVV neemt meteen afstand, de ‘deal’ is geen gedoogonderwerp. Wilders giftwitterde meteen over zijn weerzin tegen windmolens. Bosma was kennelijk even op vakantie, het was een krachteloze poging tot metafoor, gepruttel in de twittermarge. Maar ach… van de overheid moeten we het toch niet hebben. Gepruttel in de financiële marge. Zeker nu in de crisis, blijkt dat het loont om verder te kijken dan de neus lang is. Ook langer dan de Pinokkio-neus van ons ‘groene’ kabinet.