Algemeen Beschaafd Haags

Als je debattrainer bent en de combinatie van taal en politiek je stokpaardje is, tja, dan moet je wel bloggen over de Algemene Politieke Beschouwingen. Over de poedel. En natuurlijk over ‘doe normaal’. Over de beste debater, uitgeroepen door het Debatinstituut: Rutte. Speelt het spel om het spel en is een meester in metacommunicatie (‘doe zelf normaal’).

Ik beken: ik heb het allemaal niet meegekregen, op wat snippers in de herhaling na. Ik was aan het werk. In Brussel, voor de Eurpean Green Party. Waar ik voorlichting gaf over de Green Academy, die in oktober start. Waar Emilie Turunen sprak, het jongste lid van het Europese parlement. Ik ben meteen fan. Wat een authentieke bevlogenheid, gekoppeld aan slim politiek inzicht. Ze sprak uit haar hart. Het contrast met de plichtmatige woordgevechten in Den Haag kon niet groter zijn.

Het schijnt ook heus wel over de inhoud gegaan te zijn, in Den Haag. Las ik tenminste op twitter. Jammer dat ik dat dan net niet heb meegekregen. En dat dat de samenvattingen niet heeft gehaald. Daar overheerste het nieuwe Algemeen Beschaafd Haags: doe normaal, poedel. Triest. Heel triest.

Goud M/V

Groot nieuws: de genomineerde acteurs voor de Louis d’Or. En o ja, de actrices voor de Theo d’Or. Fijn dat er aandacht is voor het Nederlandse theater. terecht! Maar waarom zijn er eigenlijk verschillende prijzen voor mannen en vrouwen? Het is toch niet zoals bij sport dat fysieke voorwaarden verschillen zodat gescheiden prijzen beide seksen een kans op een prijs geven? Een goede acteur M/V overtuigt, een slechte niet. (Wel een geinige reactie op Twitter: O, da’s omdat mannen nog steeds emotioneel n achterstand hebben en dus qua acteren nog wat in te halen hebben.) Maar dan: waarom wordt de Louis eerder genoemd dan de Theo? En eerder uitgereikt? En waarom wordt van de winnaar wel een citaat zijn speech uitgezonden, van de vrouwen niet?

De winnaars Elsie de Brauw en Jacob Derwig had ik trouwens ‘s middags nog gezien in Kinderen van de Zon. Prachtig, overrompelend. Zowel De Brauw als Halina Reijn vond ik veel overtuigender dan Derwig. Hij zette een leuk typetje neer met een geinige pruik, maar veel diepgang had zijn spel niet. En als er al een man had moeten winnen, dan Gijs Scholten van Aschat voor zijn verpersoonlijking van het charmante kwaad in Richard III. Maar ja, ik zit niet in de jury.

Thank you, Greece!

Teaching blog and column writing skills is a new treat for me! A bit challenging in English, though… But since I’m teaching at the Green Summer University in Frankfurt (Oder, nearly in Poland), it’s the chosen lingua franca. After many training sessions about serious texts, policy memos, press releases etc., this session is about playing with language. Forget the laws of structure, forget the obligatory W’s in the title: have an opinion and have fun with it.

The toolkit is ancient: rhetorical devices the Greeks came up with some 2400 years ago. When they invented democracy, dressed in their white sheets, pacing the Stoa. True, democracy was limited to the men. To those who were born in Athens. To those who were not a slave. But still, it was a start. For democracy, and for a collection of great ways to reach your audience: hyperboles, metaphores, anaphores, you name it.

The Greeks are not that popular at the moment, Eurowisely spoken. But we have to give their ancestors the credits for the rhetorical toolkit we still use today.

Here’s the prezi!

Dichter bij de hits?

Bij ‘Avondspits’ denk ik aan Frits Spits, ‘dichter bij de hits’, zijn ‘Engels’ (‘if I ever put my face in you’), jeugdsentiment op de radio. Blijkt de naam nu gekaapt te zijn door onze rechtse radiorakkers van WNL. Wist ik veel, zo vaak luister ik niet rond die tijd naar de radio. Nu bleef ik met open mond van verbijstering luisteren naar een belt-u-maar-rondje tijdens dit programma. Waar topjournalist de stelling behandelde: ‘de helft van de bijstand moet aan het werk’ (let u even niet op het grammaticale gerammel). Nou ja, behandelde: verdedigde. Er waren namelijk ook bellers doorgekomen die deze stelling pertinente onzin vonden. Goed beargumenteerd. Maar het zijn toch profiteurs, riep E, zoals dat in de volksmond heet (en hij is tenslotte voor die volksmond, voegde hij daaraan toe). En iedere inspecteur vertelt toch over de vele mobieltjes op tafel, de pakjes shag en de flatscreen-tv’s. Schande!

Ik maak me al regelmatig druk of vrolijk, afhankelijk van mijn stemming, over verheffende meningcollecties zoals in Standpunt.nl en bij RTL-ontbijtnieuws. Maar WNL heeft een nieuw hoogtedieptepunt bereikt met deze presentator. Alle antwoorden zijn goed als ze maar met zijn mening overeenkomen. Hij riep nog niet dat tegenstanders hem demoniseerden, maar dat kan ik gemist hebben omdat mijn hand ineens aan de knop zat. Op zoek naar een ouderwetse Avondspits. Dichter bij de hits.

IkeJa/Nee

Een doffe plof op de deurmat: de Ikea-gids. Kennelijk huis-aan-huis verspreid, want ongeadresseerd. Ik zou het trouwens heel griezelig vinden als de familie Ikea over mijn adresgegevens zou beschikken. Maar los daarvan: er prijkt toch echt een sticker op onze brievenbus met het bericht: Nee, géén ongeadresseerd reclamedrukwerk. Daar trekt de familie Ikea zich dus niets van aan. Gelukkig zijn alle antwoordnummers tegenwoordig zo te googelen. Ikea heeft er een heleboel, dus het was kiezen geblazen. In een flinke envelop is de gids retour gegaan naar IKEA Nederland BV, Antwoordnr 230, 1100 VB Amsterdam.

PS: dank voor vele reacties en medestanders. Voelt stoer om actieleider te zijn . En uiteraard geldt dit ook voor ongevraagde post achter Nee-Nee-stickers. Die heb ik zelf niet, in de hoop dat al onze lokale kranten hier in de rimboe bezorgd zouden worden.