Kiezers ergeren zich aan populaire Jip en Janneke-taal van politici, tenzij geuit door Wilders cs., blijkt uit onderzoek van communicatiewetenschapper Linda Bos van de UvA. Uit dit onderzoek “bleek onder meer dat middelbaar en hoger opgeleiden zich storen aan politici die al te directe lekentaal bezigen. ‘Misschien omdat ze het met rechts-populisme associëren’, denkt Bos. ‘Of misschien doorzien die mensen: dit hoort niet, dit is onecht.’” Dit citaat in de krant zit me wel een beetje dwars. Komt door de misschiens, gemiste kansen voor het onderzoek. Want dat de PVV niet alleen lager opgeleiden onder de achterban heeft, is inmiddels ook bewezen. Kennelijk weerhoudt de ergernis over J&J mensen niet het stemmen? Of is de taal voor Wilders cs. wel authentiek? Grote onzin, hij heeft zijn vaste souffleur Bosma en traint zijn marionetten in het gebruik van de ‘juiste’ termen. Niets authentieks aan dus.
Ook opvallend: “We vinden dat rechtse populistische leiders die meer inhoudelijk gezaghebbend lijken door kennis ten toon te spreiden, als meer effectief worden ervaren.” De crux zit ‘m hier in het woord ‘lijken’. Met groot aplomb ononderbouwde onwaarheden beweren over tsunami’s e.d., wordt kennelijk ook ervaren als het tentoonspreiden van kennis?
Ik ben benieuwd naar het hele onderzoek. Dat het fijn is dat niet alle politici ons aanspreken of we peuters uit de helft van de vorige eeuw zijn, lijkt een open deur. En kennelijk gaat het toch om hoe je doet voorkomen dat je kennis hebt, het gaat toch om de vorm! Of liever: om de waarden achter de standpunten (zie alles wat bekend is over framing). Jip en Janneke worden in communicatieland vaak ten onrechte ten tonele gebracht, ze zijn symbool geworden voor kinderachtige taal. En door Bos nu ook voor populistische taal. De vraag is wat zij hieronder verstaat.
Namens Jip en Janneke: een ander referentiekader zou handig zijn. “Huilie huilie” is niet iets wat Annie M.G. uit de pen gekregen zou hebben…
