Ja, dus!

Clubblad Onze Taal publiceert een onderzoek over het meestgesproken woord in het Nederlands, en dat is ‘Ja’. Inhoudelijk erg leuk en interessant: het overvloedig gebruik van het woord, de verschillende betekenissen ervan, en wat te doen in een taal die het woord niet kent. Ik herken alleen het gebuik van de moderne vrouw niet, maar dat kan ook komen doordat ik geen moeder ben met de kids in de daycare. Maar afijn, lees het zelf, zie de OT-website (nog niet in de bus helaas, ben ook benieuwd naar de artikelen over nonverbale communicatie, een van taalvriend Gaston en een over het Binnenhof).

Opvallend trouwens, dat in de Volkskrant veel nadruk lag op de vraag: “Wat hebben we er eigenlijk aan?”. Naast de wederom briljante column van Bert Wagendorp over feit dat al het beleid, dus ook het wetenschapsbeleid, van ons onvolprezen kabinet direct tot euro’s in de staatsportemonee moet leiden. Dus wat heb je dan aan een hoogleraar fonologische microvariatie?

Nou, simpel: hij is de brenger van goed nieuws. ‘Ja’ is goed voor creativiteit, voor innovatie, voor ondernemingszin, noem maar op. De ABN-Amro adverteert er zelfs mee: op zoek naar de ‘Ja’. Fijn voor al die mensen die een hypotheek nodig hebben… (eens kijken wat er in de praktijk van terecht komt…). Het is een belangrijk woord in de mooie wereld van improvisatie, een van mijn grote inspiratiebronnen. Zie ook de film van Marcoen in de bios op deze site. Het belangrijkste woord! Als het tenminste niet gevolgd wordt door ‘maar’…

Debat in het onderwijs: er is hoop ;)

Nu we nog even tijd hebben voor de wereld alsnog vergaat, is het mooi om nog meer aandacht te besteden aan debatvaardigheden. Debatteren is ‘hot’! Niet alleen is er onlangs natuurlijk die prachtige debatwaaier uitgekomen , debatgoeroe Peter van der Geer heeft nu ook een debatboek voor het HBO uitgebracht. Dat werd gisteren feestelijk ‘onthuld’ met een conferentie in Nieuwspoort, in een zaal voor docenten (en in ieder geval één oud-hbo-docent dus). Een inspirerende bijeenkomst over nut en doel van debatteren, goed en verkeerd debatteren, debattrucs, noem maar op. Elbert Dijkgraaf, Kamerlid van de machtigste partij van Nederland (de SGP natuurlijk), nam het eerste exemplaar van het boek in ontvangst.

Zowel voor het debat als voor de SGP klonken hoopvolle berichten. Voor de SGP: Dijkgraaf meldde dat er zo veel jonge vrouwen actief zijn in de SGP, dat de toekomst daar wel vrouwvriendelijker moet worden (maar op een schaal van 0 tot 100…?). Voor de kwaliteit van het debat: doordat steeds meer scholieren en studenten leren debatteren om de inhoud van het debat (nadruk op Plato), zal hopelijk de het politieke debat weer meer om de inhoud dan om de vorm gaan (de Sofisten). Zodat debatteren niet alleen het uitventen van standpunten en oppoetsen van ego’s is nadat in de wandelgangen de zaken al lang gedaan zijn en het overtuigen van de ander uitgesloten is. Nieuwe politiek: eerst debatteren, dan onderhandelen!

Kwestie van geloof. Geloof ik.

“Maar da’s een kwestie van geloof, geloof ik.” Aldus Henny Vrienten in de jeugdsentiment-klassieker Nederwiet. Gevolgd door: “Dat mag je dus zelf weten.” Tja, dat laatste vinden gelovigen nog wel het lastigst. Geloof ik. Maar dit terzijde.

Rotterdam CS, Foto: Marcel van Driel

De wereld is gisteren niet vergaan. Best een pittige onweersbui vannacht, maar aardbevingen e.d. bleven hier in ieder geval uit. Nu had de bijbel volgens diverse goeroes al vaker het einde der tijden voorspeld, dus waarom deze waarschuwing zo veel aandacht kreeg, is me een raadsel. Ook de Mayakalender leidt tot angstige voorspellingen, uitgewerkt in vele boeken en zelfs Hollywoodfilms. 21 december 2012, zet maar vast in je agenda.

Gisteren is het dus niet gebeurd. Je zal er toch maar heilig in geloofd hebben, wat dan? Schaamrood op de kaken? Niets daarvan, zie de theorie van de Cognitieve Dissonantie van Festinger. In zijn publicatie When Prophecy Fails (1957!) laat hij zien dat de gelovigen in een niet-gebeurde apocalyps een prachtige verklaring bedenkenen en vervolgens alleen maar fanatieker worden in hun geloof. Wat overigens geheel overeenkomt met wat Drew Westen beschrijft in The Politcial Brain, uit onderzoek bleek dat ‘volgers’ van een politieke stroming fouten van hun vertegenwoordiger niet alleen minder erg vinden dan fouten van anderen, maar er een verklaring voor zoeken en nog fanatieker worden in hun overtuiging, wat te meten is in de hersenen (Westen merkt op dat de term ‘political junkie’ heel letterlijk is!).

Aan Festinger is ook wel weer wat af te doen, maar niet aan het principe dat geloof heel hardnekkig is, zie een prachtig artikel hierover op Slate.com. Het maakt niet uit of het gaat over het einde van de wereld. Of over moslims die de wereld overnemen. Of over de veiligheid van kernenergie. Of de onschuld van een oud-IMF-topman. Of… noem maar op. En omdat niets menselijks mij vreemd is: over ook mijn eigen overtuigingen. Zolang we dit maar weten, goed naar bewijzen kijken (geen fact free politics dus…) en in gesprek blijven.

Correctie democratisch gekozen taalfout: €160.000

Er was een referendum aan te pas gekomen, maar helaas geen docent Fries. Of Nederlands. Of Aardrijkskunde. Desnoods. In maart 2010 kozen de bewoners van de gemeente-in-wording niet alleen een nieuwe gemeenteraad, maar ook een nieuwe gemeentenaam. De nieuwe naam werd ‘Súdwest Fryslân’, in maart door de nieuwe gemeenteraad van de fusiegemeente officieel vastgesteld. Mooie huisstijl, website, borden gemaakt…
En toen kwam B&W erachter dat er een taalfout in de gemeentenaam geslopen was. Een democratisch gekozen taalfout, dat wel dus. De gemeenteraad krijgt nu de vraag voorgelegd of er €160.000 begroot kan worden voor de ‘definitieve huisstijl’. Eentje met koppelteken dus. Want dat hoort nu eenmaal bij samengestelde geografische namen (wat overigens volgens mij echt wat anders is dan geografisch samengestelde namen, zoals op de website Groot Sneek staat). Duur grapje, zeker in deze tijden van bezuinigingen…

Na twee dagen politiek personeelsbeleid: zin in… een wijntje!

Werk, werk, is dit werk? Twee heerlijke dagen achter de rug waarin al mijn ‘hobby’s’ prachtig bij elkaar komen. Gisteren een debattraining met een GroenLinks-fractie. Meteen weer een gelegenheid voor de schaamteloze reclame natuurlijk #debatwaaier . Maar vooral een gelegenheid om weer een groep met veel leuke & leerzame oefeningen aan het werk te zetten. Met de nadruk op: hoe ga je om met debattrucs, ook wel rattenstreken genaamd? (Voor het antwoord: zie de waaier natuurlijk). Het was mooi om te zien hoe de training niet alleen mensen handige instumenten opleverde, maar ook bijdroeg aan de teambuilding.

En vandaag: eerst een ochtend bij Zin in GroenLinks, onze talentenleergang. Fijne reacties als “Ik weet steeds beter waar ik tot mijn recht kom”, mooi, daar is het precies voor bedoeld! Onder de indruk van de activiteiten van de deelnemers: de mensen die ze spreken, de bijeenkomsten die ze bijwonen, helemaal geweldig. Helaas kon ik er niet de hele dag bijblijven, maar de deelnemers waren in prima handen bij de vier begeleiders Reneé, Marleen, Paul en Joa. Oja, de inschrijving voor de leergang van het najaar is open hoor!

In de middag door naar het Landelijk Bureau, de tweede bijeenkomst van de burgemeesterkandidaten. Een serieuze sollicitatiebegeleiding, met hopelijk als resultaat dat GroenLinks meer burgemeesters levert. Dit keer stonden de brieven en cv’s centraal. Complimenten voor de deelnemers, die zich kwetsbaar opstelden en elkaar goede feedback gaven.

Ik hoor het regelmatig en ben het er volledig mee eens: ik heb een leuke baan. Maar nu  heb ik eerst zin in een wijntje

Van dualisme naar duellisme: ie wie waai wet…

Sinds de verkiezingen van vorig jaar zijn al zo’n 50 wethouders vertrokken, blijkt uit gegevens van de VNG. Dat is op 418 gemeenten (per 1-1-11) een fors aantal. De meeste vertrokken wethouders kregen een nieuwe baan. 13% kreeg onvoldoende steun van de gemeenteraad en/of van de eigen fractie. Dit aantal verraste me. Het zou me niets verbazen als dit aantal achter de schermen hoger blijkt te zijn. Want wat is de reden dat zo veel wethouders een andere baan gaan zoeken? Of er überhaupt voor open staan? Zo kort na de start van de colleges is dat toch best snel!

Natuurlijk komen er ook voor wethouders droombanen voorbij, die ze niet willen laten schieten. Het burgemeesterschap is een veel voorkomende. En er zijn relatief veel burgemeestervacatures, door herindelingen en pensioenende babyboomers. Dat kan dus een reden zijn. Een andere reden is dat het dualisme in de praktijk regelmatig omslaat in duellisme. Het dualisme blijkt in de praktijk een flinke kluif. Wethouders hebben hun bestuurlijke verantwoordelijkheid, raadsleden hun politieke. En, tegelijkertijd: ze zijn van dezelfde partij, met dezelfde idealen en doelen. De wegen naar Rome blijken vaak nogal te verschillen.

Er is nog werk aan de winkel op het gebied van het politiek personeelsbeleid. Het is mijn vak, en gelukkig heb ik collega’s. Daarom ben ik onlangs gestart met het netwerk POB: Professionalisering Openbaar Bestuur. Voor gedeelde zorgen en vooral gedeelde inspiratie. Want achter de schermen van (de meeste) politieke en commerciële partijen is gelukkig een groot gezamenlijk belang: een sterk en stabiel openbaar bestuur. Zodat bestuurders alleen nog maar om hun droombaan hoeven te vertrekken.

Onderhandelen tot je pensioen

Gaan ze eruit komen bij de FNV? Forse, bovendien tegengestelde – standpunten. Conflicterende belangen. Machtstrijd op de achtergrond (kan Jongerius voorzitter blijven?). En, wat ik opmaakte uit de journaal-interviews: verschillende visies op wat onderhandelen nu eigenlijk is. Hoofdrolspeler vd Kolk van Bondgenoten (veel SP’ers en PVV’ers in het kader) meldde: “Onze eisen worden nog niet ingewilligd”. Of anders gaat Bondgenoten ‘een eigen koers varen’. (Eh, bondgenoten? Van wie?) Dat is geen onderhandelstrategie, dat is een ramkoers. Gevalletje ‘met gestrekt been’. Onderhandelen vraagt toch om bereidheid om naar elkaar te luisteren. En niet alleen naar de standpunten, vooral naar de behoeften en belangen achter die standpunten. Vakcentrale-voorzitter Jongerius toont zich een betere speler: “Een beetje creatieve onderhandelaar weet als de hoofdroute is geblokkeerd, altijd nog wel een zijweggetje te vinden. Waar een wil is, is een weg”. Wat een tegenstijdige onderhandelstrategieën… een opmaat voor ellende. Voor je het weet zitten ze te onderhandelen tot hun pensioen. Of het mijne (gokje: 70 jaar).

Schaamteloze reclame: debatwaaier!

Vol trots presenteer ik u: de Debatwaaier! Na een paar maanden schrijf- en vooral schrapwerk, drukproefcorrecties, lag ‘ie dan vanmorgen in de bus. En nu dus te krijgen in de betere boekhandel (wilde ik altijd al een keer schrijven) en via uitgeverij Thema.

Waarom een waaier?

• Het scheelt een heleboel leeswerk. Wij hebben een heleboel boeken voor je samengevat.
• Je hebt meteen een boel slimme citaten over debatteren.
• Je kunt tijdens debatten makkelijk spieken.
• En… echt het Unique Selling Point: je kunt jezelf er koelte mee toewaaieren tijdens verhitte debatten!

Trots op nerts?

Het was geen onderdeel van de Populistische Ochtendshow, het was een reclamefilmpje… boze meneren meldden dat de politiek nertsfokkers met rust moeten laten of ze maar moeten uitkopen. In 2024 moeten ze hun ‘fabrieken’  sluiten. Foute boel vinden ze, en de fokkers hebben er zelfs Kay vd Linde ingehuurd voor een heuze campagne. Trots op Nerts?

Want ze zijn hartstikke diervriendelijk (vinden de fokkers zelf) en als zij moeten stoppen, dan worden de bontjes – wie kan nou zonder? – wel ergens anders ‘geproduceerd’ waar de beesten er minder goed aan toe zijn. Onzin, zegt Bont voor Dieren. De regels zijn in Europa overal gelijk. En de mode (bontkragen aan winterjassen, zie een eerder blog) verandert ook binnenkort weer. “En dat in de crisis”, moppert een van de fokkers. Hoezo, crisis. Bont is toch een luxeproduct? En daar is juist nu veel vraag naar? Wat een kulargument zeg.

Nertsfokkers, besteed je geld liever aan een goed omscholingstraject dan aan een reclamecampagne. Je hebt nog 13 jaar! Of, doe eens gek, wees het voor en gooi nu het roer al om. Lees het boekje ‘who moved my cheese’. Over muizen, niet over nertsen, dat weer wel.

Bloem in plaats van groen

En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen

Aldus JC Bloem.
De stad Utrecht is omringd door een mooie groen ring. Tenminste, zo lang het nog duurt. Want het kabinet is erg gesteld op Bloem:

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’in kaden vastgeklonken waterkant

Een koe in de wei is ook natuur, vindt de VVD. Een brandnetel langs de snelweg ook al? Staatsbosbeheer doet gebieden in de uitverkoop. Onder andere het pas aangeplante Gagelbos langs Overvecht. Dit ligt niet in de Ecologische Hoofdstructuur, die van het kabinet ook zo nodig niet af hoeft, dus verkopen die hap. En dan hoeft het gebied niet eens groen te blijven. Komt dat even mooi uit! Maken ze van de Zuilense Ring een racebaan met afslagen naar het nieuwe Gagel-Industrieterrein. Met mooie nieuwe gebouwen die niet te verhuren zijn, een prachtige toevoeging aan de huidige leegstand.

Ook Haarzuilens (Leidsche Rijn-Noord) is in de gevarenzone. Is het langzaam verzakkende sprookjeskasteel eindelijk gered, dreigt het natuurgebied eromheen het onderspit te delven. Natuurmonumenten voert actie, maar of dat veel indruk maakt in Den Haag… Kon daar niet nog net een nieuwe snelweg langs?

Ook de grote wens van zowel Utrecht als de gemeente Maarssen / Stichtse Vecht, om de Zuilense Ring zo aan te passen dat de omgeving leefbaar blijft, is aan dovemansoren gericht. Zelfs de Maarssense gemeenteraad was unaniem, uniek! Op een klein momentje na dan, toen een VVD-wethouder in Utrecht over verkeer ging en een pleidooi hield voor doorrijden met die hap. Gelukkig duurde dat maar even.

Nu GroenLinks zowel in het gemeentelijke als het provinciale college van Utrecht vertegenwoordigd is, hoop ik echt dat het geluid tegen deze asfalt- en snelheidswaanzin goed te horen is in Den Haag. Zodat Utrecht die belangrijke kwaliteit blijft houden: stad in de natuur.