Stichtse Vecht klaar voor 2011 én 2031

De naderende herindeling levert een nieuw vergadercircuit op. De drie huidige gemeenten hebben een nieuwe raadscommissie en er is een gezamenlijke commissie van raadsleden. Taak van de leden: adviseren van de gemeenteraad over de besluiten die genomen moeten worden. Gisteravond was de Maarssense vergadering. Op de agenda: een opzet voor een visiedocument.

Procedureel opvallend: het was even zorgelijk of we het quorum wel haalden. Gelukkig waren er genoeg fracties aanwezig. Opvallend genoeg ontbraken juist de twee lokale partijen. Ook was er om 20 uur geen voorzitter, ook geen plaatsvervanger trouwens. Zo’n vertraagde start van een openbare vergadering heeft al eerder stof doen opwaaien, maar nu kon het kennelijk geen kwaad. Wonderlijk. Wel fijn wat het ter plekke ingevoerde vergadermodel: een discussie tussen de commissieleden, niet via de voorzitter. Hoera, duaal! Sterker nog: de voorzitter was zelfs ineens even een ommetje… Zelfsturing alom. En dat ging prima. Suggestie voor de komende vergaderingen?

Meer procedureel gedoe: bijna alle aanwezige commissieleden, inclusief mijzelf, moesten zoeken naar hun rol. Waar gaan wij als raad over? Dat staat keurig in een tabel: visie, dienstverleningsconcept, griffie e.d. Maar dan nog: waar gaan wij als raad over? Keuren wij kant-en-klare adviezen goed of hebben wij nog ruimte om onze mening te laten horen? Krijgen we voorkeuren of scenario’s met voor- en nadelen, zodat er ook echt, beargumenteerd iets te kiezen is? Ik ben benieuwd hoe dit allemaal gaat lopen. Zeker omdat de tijdsdruk flink is.

Over de tijdsdruk: die speelde een rol in de discussie over de visie. Waar moeten we het over hebben? Wat is het perspectief? Conclusie van het debat: op 1 januari 2011 moet de gemeente klaar zijn voor de taken die gewoon moeten gebeuren. Zodat de inwoners er in ieder geval geen last van hebben. Maar dan de langere termijn. Met de dreigingen van bezuinigingen en andere praktische zaken.

Ik heb een pleidooi gehouden voor innovatie. Om kansen te benutten en problemen op te lossen met de oplossingen van morgen, niet die van gisteren. Voor het kernenbeleid, voor de bestuursstructuur, mobiliteit, noem maar op. Stichtse Vecht, klaar voor 2011 én 2031.

Au, au Brown

Je kunt nog zo mooi campagne voeren. Prachtige speeches houden. Je successen met een uitgekiende mix van trots en bescheidenheid in de etalage zetten. Precies de juiste opmerkingen maken om te laten zien waarom je tegenstander geen stem waard is. Posters maken die op het netvlies blijven hangen. Buttons verspreiden die spontaan in de mode raken, zodat iedereen ze wil dragen…

En wat is dan erger? Dat je geforceerd aardig doet tegen een ‘willekeurige voorbijganger’? Dat je in je auto tekeer gaat over de ‘hopeloze vrouw’ met wie je campagneteam je heeft opgescheept? Of dat je nog een microfoon op hebt? Die nog aan staat? Au, au, Brown. Verklaring achteraf: “Ik had haar niet goed begrepen”. Kansloos. Brown heeft heel andere dingen niet begrepen.

Hoop voor dualisme?!

Dalfsen heeft een ‘ oppositiewethouder’ kopt Binnenlands Bestuur. Mooi woord voor galgje. Maar in het duaal bestel een contradictio in terminis. Oppositie en coalitie zijn begrippen van ‘vroeger’, in theorie dan wel. Hoewel het dualisme in gemeenteland alweer 8 jaar geleden is ingevoerd, werkt het in het algemeen niet zoals het bedoeld was. Met een raad en een college met ieder een eigen verantwoordlijkheid. Een raad met een gezamenlijk raadsprogramma, die zelfstandig haar eigen taken uitvoert. Zonder oppositie en coalitie, maar als bestuurlijke eenheid.

Dalfsen neemt een echt duale stap, door een wethouder aan te stellen die niet in een logische inhoudelijke meerderheid op een groot aantal gebieden (ter plekke verzonnen definitie van ‘ coalitie’ ) schijnt te horen. Doorbreek het patroon. Bravo Dalfsen. En succes.

Oneerlijk.

Iemand van 24 hoort niet dood te gaan. Aaron Boudewijn is plotseling overleden. Hij werd bekend doordat hij een rechtzaak aanspande tegen de gemeente Utrecht omdat hij niet wilde dat zijn vingerafdruk wordt opgeslagen in een databank, terwijl die alleen bedoeld was om te controleren dat zijn paspoort echt alleen van hem is. Dat was het doel dat Europa bedacht had. Nederland vond het zelf handig om de vingerafdrukken meteen maar op te slaan, reuze handig voor de politie en zo. Hoog big brother-gehalte. Wat heb je te verbergen? Niets. Maar vingerafdrukken worden afgenomen van verdachten. Het nieuwe paspoort maakt iedereen verdacht.

Vrijdag organiseerde Dwars een symposium over privacy. Daar was Aaron ook. Goed dat hij opstond om een punt te maken. Een kansrijk punt, afgaand op het Eurpees verdrag van de Rechten van de Mens. Privacy is een groot goed. En verdacht hoeven we toch niet zo maar te zijn. Omdat we een paspoort aanvragen.

Teambuilding werkt niet?

Teambuilding werkt niet, kopt de Engelse Telegraph. Wetenschappelijk bewezen. Aha. 100 mensen gaven aan dat teambuiding niet aan hun betrokkenheid bij het team bijdraagt. Dus niet meer de hei op, over kooltjes lopen (eh… is dat nog in dan?) of paintballen, melden de wetenschappers. Zo zie je maar weer: rubbish in is rubbish out. De vrijwilligers zijn namelijk allemaal lid van een sportvereniging en doen aan een teamsport. Dat is toch al teambuilding op zich, zou je zeggen. Of paintball, kooltjes of de hei dan nog iets extra’s bijdragen, is nog maar de vraag natuurlijk. Als de onderzoekers in een vervolgonderzoek nou eens 100 doodgewone kantoormensen ondervraagt, dan ben ik heel benieuwd naar de resultaten. Misschien moeten ze eerst maar eens samen gaan teamsporten. 

Ssssst…iltegebied?

De Utrechtse Natuur- en Milieufederatie heeft onderzocht hoe stil de Utrechtse stiltegebieden eigenlijk zijn. Helaas geen verrassing: niet bepaald.  Westbroek is nu even een uitzondering: door het vliegverbod is het eindelijk bijna écht stil. Op de stille momenten dan hé.  Want op topdagen is het filewandelen, met alle verkeers- en mensenherrie die daar bij schijnt te horen. En als de wind ongunstig staat, dan sta je nog in de herrie van de snelwegen.

Hoe zorgvuldig gaan wij met onze natuur- en stiltegebieden om? Als vliegveld Hilversum toch een verharde start- en landingsbaan dreigt te krijgen (en daardoor met een langer seizoen voor zwaardere vliegtuigen), als de Molenpolder doorkruist dreigt te worden door nieuwe wandelpaden zonder dat er ruimte is voor parkeergelegenheid en als de Zuilense Ring opgewaardeerd dreigt te worden tot snelweg? Als er bij de kermis aan de rand van het natuurgebied tóch een uitgebreid vuurwerk is, wat vorige jaren niet mocht omdat het midden in het broedseizoen is?

Gelukkig is er een echt groen college aangetreden in Utrecht. Deze stad zet toch de toon in de regionale discussies. Deze toon kan ons in Maarssen en straks in Stichtse Vecht goed steunen. Om de groene buffer tussen Utrecht en Amsterdam écht te beschermen.

Het NMU-onderzoek.

Klare taal in de politiek en de JP-tekstgenerator

Het taalgebruik van onze minister-president blijft een bron van ergernis en vermaak voor velen. @dolfjansen en @leoblokhuis twitteren over het taalgebruik van JP de MP:

• “Als JP zegt ‘kijk het is natuurlijk wel zo…’ komt er daarna n zin die lang duurt en waarbij je halverwege de wil tot doorleven verliest”
• “Er wordt nu gewerkt aan n XTC variant waardoor JP begrijpelijk en inhoudelijk opwindend wordt..”
• “En het nutteloze gebruik van het woord ‘van’. “Dan denk ik van…”, “Dan zeg ik van…” Hoezo steeds dat “van” erbij?”

Vaagtaalstrategie

Onze CDA-wethouder bezigt dit ‘van-gebruik’  trouwens ook, vooral als hij tijdens vergaderingen een vraag beantwoordt. Vrijwel altijd als onderdeel van een uitgebreid en ferm uitgesproken betoog. Zouden CDA-bestuurders getraind worden in loos woordgebruik als zendtijdvuling? En als middel om te verbloemen dat je eigenlijk niet zo veel te melden hebt? Of om net te doen alsof je een vraag beantwoordt en dan zo veel woorden gebruikt dat de gesprekspartner afhaakt… en dan de vraag niet beantwoordt natuurlijk. JP deed dat weer meesterlijk toen een interviewster op tv (zapte erlangs, geen idee wie. Er stond een Troslogo op het scherm.) vroeg of het in tijden van crisis wel verantwoord is om zo veel geld uit te geven aan de ellende die een potje voetbal dreigt te veroorzaken. Uit de woordenbrij van JP kwam naar boven drijven: “Moeten we het uit de hand laten lopen dan?”. Leek mij niet de essentie van de vraag. De hooligans hebben hun zin. Zij zijn de baas.

Vaagtaal in verkiezingsprogramma’s

Terug naar de taal. Het CDA-verkiezingsprogramma kreeg het laagste rapportcijfer van Vaagtaal voor het verkiezingsprogramma, een 5,1. Dit kan wel eens een politieke voldoende blijken te zijn: niemand leest het tenslotte en je creëert er optimale vrijheid mee om alles tijdens formatie (hopelijk niet dit keer!) en daarna jouw kant op te interpreteren. GroenLinks scoorde een 7,3.  Netjes, maar als ik het juryrapport lees lijkt het mij vrij eenvoudig te verbeteren door de vele lijdende vormen actief en daarmee concreet te maken. Bij een principiële politieke partij die klaar is voor bestuursverantwoordelijkheid hoort tenslotte klare taal!

Ik heb een oefeningetje-voor-de-leuk bedacht voor mijn trainingen: de JP-tekstgenerator. Werkt als volgt. Men neme een onderwerp en make de volgende zin:

1. “Als het gaat om — onderwerp —
2. dan is het natuurlijk wel zo dat … argument, zo veel mogelijk niet-inhoudelijke woorden gebruiken aub …
3. en dan zeg ik van … algemene vage JP-uitsmijter in de trant van ‘zo gaan we niet met elkaar om’, ‘dat doen we samen’.

website Vaagtaal

Van die dingen

• Een mooi nieuw college in Utrecht, met communicatiekanjer Frits Lintmeijer en milieutopper Mirjam de Rijk als wethouders. De Spoorlaan is van de baan. Fietsen en OV krijgen voorrang. Mooi, dit kan een goede invloed hebben op de plannen voor de NRU. Toch geen snelweg? Ik hoop het!
• De raadsvergadering van maandag bubbelt nog na. De gang van zaken rond de niet-gekozen commissieleden blijft heel bizar. Het mag nu eenmaal wel binnen de regels: commissieleden benoemen voor een nieuwe partij.  En je mag tegen iets stemmen als dat een toegestane optie is binnen onze eigen regels. Allebei politiek sluipverkeer. Het mag, maar de regels waren er niet voor bedoeld…
• En nog een leuke discussie via Twitter die ik jullie niet wil onthouden, over het fenomeen ‘algemeen belang’. De aanleiding: GroenLinks stemde voor de verkeersmaatregelen omdat wij die in het algemeen belang vinden. Ik kreeg de vraag: ‘hoe hoog moet het draagvlak onder de inwoners zijn om te kunnen spreken van een algemeen belang?’. Interessante discussie: want er is geen onderzoek onder álle inwoners van Maarssen geweest. En dan nog: het algemeen belang gaat ook, en misschien wel vooral, over de toekomst. Regeren is vooruitzien, niewaar. En daar moet je als raad toch aan denken. Of een peiling van meningen onder de inwoners van Maarssen hetzelfde perspectief zo opleveren, dat durf ik niet zomaar aan te nemen.
• Zondag GroenLinks-congres! Ik ben zo benieuwd hoe de lijst eruit komt te zien. Ik heb een lange ‘dienst’, ben van ‘s ochtends vroeg tot het eind aanwezig gezien mijn klussen. Er zijn 1500 aanmeldingen!

Europees dagje

Van een gelegenheid gebruik gemaakt om op werkbezoek te gaan bij de GroenLinks-Europarlementariërs, dagje Brussel dus. Interessant en gezellig, fijne combi. Het is fractieweek, dus in de grote zaal was niets te beleven. We vielen alleen wel middenin de herdenking van de omgekomen Poolse president, heel indrukwekkend. Bas Eickhout, Marije Cornellisse en Judith Sargentini vertelden alledrie over hun werk, de commissies, de strategie, kortom: interessant kijkje in de keuken. Fijn om te merken dat het in de politiek ook wél om de inhoud kan gaan. Een merkbaar verschil met Den Haag, merkte Bas op.  Ook in de keuken van de SP konden we nog een blikje werpen tijdens een discussie met een van hun beleidsmedewerkers. Opzienbarend: de SP blijkt nu toch pro-EU! Smoes: ja, nu Lissabon een feit is… Wat een pragmatische move van zo’n principiële partij! Eens kijken hoe ze tijdens de volgende EU-verkiezingen voor de verandering eens een genuanceerde boodschap gaan overbrengen. Maar daar hebben ze gelukkig nog even voor…

Creatief binnen de regels

De gemeenteraadsvergadering had een wonderlijk verloop gisteren. Positief was dat het verkeersbeleid van het college wordt voortgezet, zodat Maarssen hopelijk zo snel mogelijk verlost wordt van sluipverkeer dat het centrum onleefbaar en onveilig maakt. Het gaat al een stuk beter, maar we zijn er nog niet. Ook positief is dat het Natuur- en Milieubeleidsplan is vastgesteld, unaniem. Een mooie bijdrage aan de vorming van de gemeente Stichtse Vecht, wat mij betreft.

Met wonderlijk bedoel ik vooral de besluitvorming over nieuwe commissieleden. Binnen de regels heeft een raadslid dat vertrok bij de ene partij, zich bij een andere partij aangesloten. Alleen was die partij nog niet vertegenwoordigd in de raad. Dat mag. Je bent zonder last of ruggespraak gekozen als raadslid. Conform onze regels mag elke partij uit de raad drie commissieleden leveren. Die hoeven niet op de lijst te staan. Dat is ooit zo besloten om een kweekvijver mogelijk te maken voor toekomstige raadsleden. Prima natuurlijk. Gevolg is dat in het aller-aller-idiootste geval alle 25 raadsleden voor zichzelf zouden kunnen beginnen en allemaal 3 commissieleden zouden mogen laten benoemen, commissies met 75 leden… Absurd natuurlijk, maar het mag wel. Nog wonderlijker werd het toen er gestemd werd. Geheel binnen de regels en rechten kon je namelijk ook tegen de voordracht stemmen. En dat bleek de meerderheid van de raad gedaan te hebben. Geen commissieleden benoemd dus. Dus waar was men tegen? Tegen de personen? Dat was het niet, klonk het. Tegen de eigen regels, dat moet het dan wel zijn. Volgende week staan de reglementen op de agenda van de commissie Leefbaar. Eens kijken of er wijzigingsvoorstellen komen.