Stichtse start

De herindeling is niet controversieel verklaard, geen hobbels voorspeld voor de gang door de Kamers: de herindeling van Maarssen, Breukelen en Loenen gaat door! Dat betekent dat we aan de bak kunnen: de agenda raakt vol vergaderingen over hoe wij als gemeenteraden de nieuwe gemeente willen vormgeven. Dat betekent één nieuwe Maarssense commissie en een gezamenlijke commissie met raadsleden uit Loenen en Breukelen, waar we ons gaan buigen over een strategische visie voor Stichtse Vecht, over het dienstverleningsconcept (waarvoor, waar en hoe kan een inwoner bij de gemeente terecht?) en over de organisatie van de gemeenteraad: hoe willen wij vergaderen, wat willen wij van een griffie.

De eerste vergadering ging vooral over procedurele zaken. Vooral over hoe streng wij met ons eigen huishoudelijk reglement omgaan, over waar wij als raden wel en waar niet over gaan (best veel trouwens) en hoe mooi de gezamenlijke website eruit ziet. Mooi is ‘ie, informatief wordt ‘ie snel, is beloofd.

Ook aan de politieke kant moet van alles gebeuren: vorige week is de afdeling Maarssen opgeheven en de de nieuwe afdeling Noordwest-Utrecht opgericht. Er is een kandidatencommissie ingesteld, mooi, dan weet ik tenminste bij wie ik moet melden dat ik graag door wil . En natuurlijk komt er een verkiezingsprogramma, in samenwerking met ‘zusterafdeling’ binnen Noordwest-Utrecht: De Ronde Venen / Abcoude. We zijn tenslotte met ons allen de voor- of achtertuin (daarover verschillen de meningen nog) van Utrecht en Amsterdam.

Megastallen megaongewenst

Brabantse burgers keren zich tegen megastallen. Mooi. Nu nog afbouwen wat er al is! Nog een paar maanden, en dan ‘vier’ ik mijn 24-jarig vegetariërschap. Toen ik op kamers ging, vergat ik gewoon om vlees te eten. Paste niet bij mij kennelijk. Van scharrel- bio- en nepvlees was toen nauwelijks sprake. Ik ging me verdiepen in het hoe en waarom van vlees eten en vond al studerende steeds meer dat de optie ‘geen vlees’ inderdaad het best bij mij past. ‘Dieren eten’ van Jonathan Foer was de genadeklap. Over wat we allemaal niet weten en allemaal niet willen weten!

Dieren worden als dingen gezien, die je zo snel, goedkoop en massaal mogelijk moet laten opgroeien voor de slacht. Want de consumenten willen geen lege vitrines bij Arie de Kiloknaller. En bij voorkeur ook geen vlees dat er als dier uitziet, met herkenbare onderdelen, natuurlijke luchtjes  en de kleur van bloed. Daaom is de bio-industrie uitgevonden.

‘Natuurlijk kunnen we duizenden dieren goed huisvesten in flats, dat doen we met mensen ook’, las ik in de VK van vanmorgen. Zelfbenoemde deskundigen vinden het prima dat er megastallen komen, maar dan wel op industriegebieden. Het enige argument dat ze tegen grootschalige veehouderij hebben, is esthetisch. Ziet er niet uit, zo’n blok beton in het landelijk gebied. Vergeten deze heren even dat de CO2-uitstoot van en de kap van oerwouden voor de vleesindustrie het leefklimaat van mens, flora en fauna ernstig bedreigen (de aarde overleeft het heus wel, die kan prima zonder ons). En dat in de vleesindustrie zo veel doorgefokte en dus zwakke dieren op een klein oppervlak heel veel antibiotica krijgen om te voorkomen dat er te veel doodgaan (een behoorlijk sterftepercentage is ingecalculeerd). Dat mensen die vlees eten, deze antibiotica binnenkrijgen. En dat virussen die bij de dieren al vrij spel hebben (Q, varkens- en vogelgriep) daardoor steeds vaker op mensen overspringen. Resistente virusen, want het zijn slimme krengen die zich leren te weren tegen de antibiotica. Kortom: vlees eten maakt ziek.

Risicomijden is de trend. Gaat er iets mis, dan had de overheid dat moeten voorkomen. Het bleef tot nu toe angstaanjagend stil over het risico van grootschalige dierenproductie voor de volksgezondheid. Hopelijk is in Brabant het tij echt aan het keren.