Zijn partijen niet een vorm van kiezersbedrog? Deze vraag kreeg ik als reactie op mijn vorige blog. Ik merkte dat ik bij het antwoord zo hard ging zitten typen dat ik dit een nieuw blog waard vond 
.
Partijen zijn een manier die we hebben uitgevonden om de boel een beetje te ordenen. Je mag ook als persoon op het stembiljet, als je maar aan de eisen voldoet. Levert wel een eenzame positie op als je gekozen wordt, vandaar dat een langere lijst al snel geboren is. Zo kunnen ook anderen jou officieel vertegenwoordigen. Mevrouw Verdonk zit nu nog zo eenzaam in de kamer en ze laat het zelfs afweten bij debatten waarover ze in de buitenwereld regelmatig een grote broek aantrekt. Of aangetrokken heeft, toen ze minister was.
Eenpersoonspartijen ontstaan ook regelmatig na de verkiezingen. In Maarssen waren twee raadsleden die zich van hun eigen partij afsplitsten en in eerste instantie onder hun eigen naam doorgingen. Later sloot één zich aan bij de ‘oude’ lokale partij en de tweede bij een nieuwe, die nog niet eens in de raad vertegenwoordigd was. Dat mag dus gewoon. Een ander raadslid dat weggegaan was bij een partij sloot zich na een periode van afwezigheid pardoes aan bij de grootste opponent in de raad. En werd voor deze partij in een commissie benoemd, hoewel ze niet op de kieslijst van deze partij stond. Ook dat mag dus gewoon. Het zou een mooie aanzet zijn om de raadscommissies dan maar helemaal open te breken, maar dit wordt nu een zaak van de nieuwe gemeente Stichtse Vecht. Maar dit terzijde. Het is in Maarssen dus heus niet gek om aan het begin van een vergadering de dagkoersen te controleren: wie zit namens wie in de raad?
Dus als ik morgen de partij Hup Molenpolder bedenk, dan mag ik daarvoor in de raad gaan zitten. Ik was tenslotte al gekozen. Nu had ik zelf wel genoeg stemmen gekregen om op eigen kracht in de raad te komen, ik had meer stemmen dan de kiesdrempel. Dit gold ook voor beide heren die op persoonlijke titel in de raad gingen zitten. Prima, ze hadden tenslotte genoeg voorkeurstemmen en dus kiezersmandaat, zoals dat zo mooi heet. De move naar een andere partij maakt duidelijk dat het feit dat je bij een club op de lijst staat, kennelijk toch niet zo heel veel zegt. Als ze die drempel nu niet zelfstandig hadden gehaald, dan was het wonderlijker geweest. Dan hadden ze tenslotte zélf niet genoeg kiezers gehad, maar zaten ze alleen in de raad dankzij het feit dat ze op een partijlijst stonden. Genoeg hierover, laat ik nou niemand op ideeën brengen…
