Geweldloze / verbindende communicatie

Na een intensieve periode van een half jaar heb ik vorig weekend een leergang over Geweldloze Communicatie afgesloten. Voor wie het nog niet kent: het heet wel zo, maar eigenlijk is ‘verbindende  communicatie’ een vlag die de lading volgens velen beter dekt. ‘Geweldloos’ klinkt wel erg knuffelig, terwijl de methode juist eerder uitgaat van ‘griezelig eerlijk zijn’.

Volgens the Center for Nonviolent Communication:  ‘Simply put, Nonviolent Communication (NVC) is a way of relating to ourselves and others, moment to moment, free of past reactions. By learning to identify your needs and express them powerfully, as well as to bring understanding to the needs of others, you can stay connected to what is alive in you and create a life that is more fulfilling.’

Het is dus een manier van kijken naar menselijke interactie en de strategieën die iedereen heeft om aan zijn of haar behoeften te voldoen. Door die behoeften centraal te stellen, zie je dat er meer wegen naar Rome zijn, meer en vaak ook betere strategieën om te zorgen voor wat je nodig hebt. Dit stelt je in staat om oordelen (vaak veroordelingen) en emoties los te laten.

Een van mijn drijfveren om mij in NVC te verdiepen, is om te onderzoeken hoe verbinding mogelijk is in de politiek.  Juist nu, nu polarisatie de boventoon voert. Ik werd dan ook heel blij van het artikel van Femke Halsema over dit onderwerp: Politici, polariseer het land niet kapot! Grappig dat ik een reactie kreeg van een gemeenteraadscollega toen ik twitterde over mijn opleiding: ‘Nu nog toepassen’.  Ben benieuwd welke behoefte achter deze opmerking school.

Meer weten: zie de website van the center for nonviolent communication en ik maak ook graag reclame voor Martin van der Meulens Ai-Opener, waar ik mijn opleiding heb gevolgd.

Zin d’r in

Heerlijke dag gisteren weer, met de groep van de derde leergang Zin-in-GroenLinks alweer. 18 enthousiaste leden die actief of actiever willen worden voor de partij, borrelend van de energie en de ideeën. Deze groep begeleid ik samen met René Kerkwijk, ik ben vooral de regeltante van de club. Ook voor mijn eigen kennis van de partij is het niet verkeerd natuurlijk, fijn om senator Tineke Strik te gast te hebben om te horen over hoe de Eerste Kamer werkt en waarom ‘ie opgeheven zou moeten worden (belangrijkste argument: dan moet de Tweede Kamer z’n wetgevende werk beter doen). Zo’n dag maakt dat ik er ook weer helemaal zin in heb! (Zie ook het verslag van Marcel op zijn weblog.)

Best veel GL hoor, zo in mijn gemiddelde week… drie dagen werken als opleidingsmanager, trainingen en teambuildingen verzorgen, raadslid in Maarssen, webmaster van Maarssen en Stichtsevecht, bezig met de herindeling… Kennelijk is het erg verslavend .

Stichtse start

De herindeling is niet controversieel verklaard, geen hobbels voorspeld voor de gang door de Kamers: de herindeling van Maarssen, Breukelen en Loenen gaat door! Dat betekent dat we aan de bak kunnen: de agenda raakt vol vergaderingen over hoe wij als gemeenteraden de nieuwe gemeente willen vormgeven. Dat betekent één nieuwe Maarssense commissie en een gezamenlijke commissie met raadsleden uit Loenen en Breukelen, waar we ons gaan buigen over een strategische visie voor Stichtse Vecht, over het dienstverleningsconcept (waarvoor, waar en hoe kan een inwoner bij de gemeente terecht?) en over de organisatie van de gemeenteraad: hoe willen wij vergaderen, wat willen wij van een griffie.

De eerste vergadering ging vooral over procedurele zaken. Vooral over hoe streng wij met ons eigen huishoudelijk reglement omgaan, over waar wij als raden wel en waar niet over gaan (best veel trouwens) en hoe mooi de gezamenlijke website eruit ziet. Mooi is ‘ie, informatief wordt ‘ie snel, is beloofd.

Ook aan de politieke kant moet van alles gebeuren: vorige week is de afdeling Maarssen opgeheven en de de nieuwe afdeling Noordwest-Utrecht opgericht. Er is een kandidatencommissie ingesteld, mooi, dan weet ik tenminste bij wie ik moet melden dat ik graag door wil . En natuurlijk komt er een verkiezingsprogramma, in samenwerking met ‘zusterafdeling’ binnen Noordwest-Utrecht: De Ronde Venen / Abcoude. We zijn tenslotte met ons allen de voor- of achtertuin (daarover verschillen de meningen nog) van Utrecht en Amsterdam.

Megastallen megaongewenst

Brabantse burgers keren zich tegen megastallen. Mooi. Nu nog afbouwen wat er al is! Nog een paar maanden, en dan ‘vier’ ik mijn 24-jarig vegetariërschap. Toen ik op kamers ging, vergat ik gewoon om vlees te eten. Paste niet bij mij kennelijk. Van scharrel- bio- en nepvlees was toen nauwelijks sprake. Ik ging me verdiepen in het hoe en waarom van vlees eten en vond al studerende steeds meer dat de optie ‘geen vlees’ inderdaad het best bij mij past. ‘Dieren eten’ van Jonathan Foer was de genadeklap. Over wat we allemaal niet weten en allemaal niet willen weten!

Dieren worden als dingen gezien, die je zo snel, goedkoop en massaal mogelijk moet laten opgroeien voor de slacht. Want de consumenten willen geen lege vitrines bij Arie de Kiloknaller. En bij voorkeur ook geen vlees dat er als dier uitziet, met herkenbare onderdelen, natuurlijke luchtjes  en de kleur van bloed. Daaom is de bio-industrie uitgevonden.

‘Natuurlijk kunnen we duizenden dieren goed huisvesten in flats, dat doen we met mensen ook’, las ik in de VK van vanmorgen. Zelfbenoemde deskundigen vinden het prima dat er megastallen komen, maar dan wel op industriegebieden. Het enige argument dat ze tegen grootschalige veehouderij hebben, is esthetisch. Ziet er niet uit, zo’n blok beton in het landelijk gebied. Vergeten deze heren even dat de CO2-uitstoot van en de kap van oerwouden voor de vleesindustrie het leefklimaat van mens, flora en fauna ernstig bedreigen (de aarde overleeft het heus wel, die kan prima zonder ons). En dat in de vleesindustrie zo veel doorgefokte en dus zwakke dieren op een klein oppervlak heel veel antibiotica krijgen om te voorkomen dat er te veel doodgaan (een behoorlijk sterftepercentage is ingecalculeerd). Dat mensen die vlees eten, deze antibiotica binnenkrijgen. En dat virussen die bij de dieren al vrij spel hebben (Q, varkens- en vogelgriep) daardoor steeds vaker op mensen overspringen. Resistente virusen, want het zijn slimme krengen die zich leren te weren tegen de antibiotica. Kortom: vlees eten maakt ziek.

Risicomijden is de trend. Gaat er iets mis, dan had de overheid dat moeten voorkomen. Het bleef tot nu toe angstaanjagend stil over het risico van grootschalige dierenproductie voor de volksgezondheid. Hopelijk is in Brabant het tij echt aan het keren.

Burgertrut m/v

De hoeksteen is hot. Of je nou gelooft dat het waar is of niet, het is wel bon ton om als man voor je al dan nog niet bestaande gezin te kiezen. Ik zou graag willen weten wat het nou is dat het ministerschap kennelijk tegenwoordig ondoenlijk maakt. Kwam het door het vechtkarakter van het afgelopen kabinet? Steeds maar weer opdraven om een brandje te blussen of om uitleg te geven in de kamer over een rel of relletje? Voor rotte vis uitgemaakt worden terwijl je je te pletter werkt voor het algemeen belang? Niet eens eens jezelf op een voetstuk mogen zetten in een glossy?

Of is het een erkenning van de burgertrut? De schrijfster van een boekje over dit verschijnsel ging in een radioprograma flink tekeer tegen ‘die feminsten’, die de ware aard van vooral de moeder miskennen. Bos en Eurlings geloofde ze niet. Die maken volgens haar misbruik van de situatie. Kinderen opvoeden is de diepste wens van ‘de’ vrouw, vindt ze. En van ‘dat feminisme’ moet een vrouw die ware aard verloochenen en net als ‘de’ man werken, werken…  Ik wist niet wat ik hoorde. Economische zelfstandigheid is niet relevant voor deze mevrouw, die kennelijk niet weet dat één op de drie relaties sneuvelt. En dat dat voor vrouwen met kinderen economisch meestal erg ongunstig uitpakt. Los van het feit dat er ook mannen zijn die vinden dat je kinderen samen krijgt. Laat Bos en Eurlings teleurgestelde politici zijn. Kan ik me goed voorstellen. Maar dat sluit toch niet uit dat ze voor hun privéleven kiezen. Al dan niet met kinderen.

De Gerda

Hoe zou dat gegaan zijn op het ministerie van LNV?

• Voorlichter:  “Ja Gerda, geinig idee hoor, zo’n glossy. Maar da’s natuurlijk niet volgens onze eigen communicatieregels. Betaal dit maar uit de CDA-kas.”
• Gerda: “Maar het ministerie bestaat toch 75 jaar? Daar is toch wel een potje voor? En we hebben ook nog wel een zak geld om jongeren te bereiken over het belangwekkende werk van mijn mooie boerenministerie?”.  Bladert door de begroting van het ministerie. “Ja hoor, ik zie het hier, vier ton moet kunnen. Da’s twee euro per blad. Daar koop je de Linda niet voor hoor. Een kwartje per huishouden. Dat hebben de mensen in het land toch wel voor mij over?”
• Voorlichter: “Ja, als je het zo ziet, vooruit. We twitteren de Gerda wel rond, maken wel een facebook. Dan bereik je de jongeren wel hoor.”
• Gerda: “Twitteren? Facebook? Wat een stadse fratsen. Maak maar gewoon een glimmend tijdschrift en stuur dat mee met de Libelle en de Margriet.”
• Voorlichter sputtert nog iets over jongeren en lezen en de Margriet en communicatieregels.
• Telefoon gaat: “Met Jack de Vries. Regel dat nou even. ” Er wordt iets gesponnen en de fotograaf staat al op de stoep.

Van die dingen

• Introspectieve raadsvergadering gisteravond. Beschouwingen over ons eigen functioneren, dat het beter moet maar hoe? Beschouwend, soms zelfs deemoedig was de toon. De inwoners van Maarssen verdienen beter, vinden we. Maar boeit het ze wel? Op de publieke tribune een handjevol incrowd, op de perstribune slechts één journalist. We zullen het nu moeten bewijzen. The proof of the pudding, tenslotte.
• De nadelen van de stemmachines wegen niet op tegen de voordelen, is de roep uit burgemeestersland nu. Ging het stemmen voordat er stemmachines waren wel goed dan? Ik kan me geen berichten herinneren over wantoestanden en stemhokjesfraude, tenminste niet op de schaal waarop dat nu in het nieuws is. Is er in de korte computertijd iets drastisch veranderd in de manier waarop mensen het stemlokaal en -hokje ingaan? Nedap, de leverancier van stemcomputers, heeft overigens duizenden stemmachines laten vernietigen, stond laatst in Binnenlands Bestuur. Ze stonden daar maar stof te vangen.

Partijen als vorm van kiezersbedrog?

Zijn partijen niet een vorm van kiezersbedrog? Deze vraag kreeg ik als reactie op mijn vorige blog. Ik merkte dat ik bij het antwoord zo hard ging zitten typen dat ik dit een nieuw blog waard vond .

Partijen zijn een manier die we hebben uitgevonden om de boel een beetje te ordenen. Je mag ook als persoon op het stembiljet, als je maar aan de eisen voldoet. Levert wel een eenzame positie op als je gekozen wordt, vandaar dat een langere lijst al snel geboren is. Zo kunnen ook anderen jou officieel vertegenwoordigen. Mevrouw Verdonk zit nu nog zo eenzaam in de kamer en ze laat het zelfs afweten bij debatten waarover ze in de buitenwereld regelmatig een grote broek aantrekt. Of aangetrokken heeft, toen ze minister was.

Eenpersoonspartijen ontstaan ook regelmatig na de verkiezingen. In Maarssen waren twee raadsleden die zich van hun eigen partij afsplitsten en in eerste instantie onder hun eigen naam doorgingen. Later sloot één zich aan bij de ‘oude’ lokale partij en de tweede bij een nieuwe, die nog niet eens in de raad vertegenwoordigd was. Dat mag dus gewoon. Een ander raadslid dat weggegaan was bij een partij sloot zich na een periode van afwezigheid pardoes aan bij de grootste opponent in de raad. En werd voor deze partij in een commissie benoemd, hoewel ze niet op de kieslijst van deze partij stond. Ook dat mag dus gewoon. Het zou een mooie aanzet zijn om de raadscommissies dan maar helemaal open te breken, maar dit wordt nu een zaak van de nieuwe gemeente Stichtse Vecht. Maar dit terzijde. Het is in Maarssen dus heus niet gek om aan het begin van een vergadering de dagkoersen te controleren: wie zit namens wie in de raad?

Dus als ik morgen de partij Hup Molenpolder bedenk, dan mag ik daarvoor in de raad gaan zitten. Ik was tenslotte al gekozen. Nu had ik zelf wel genoeg stemmen gekregen om op eigen kracht in de raad te komen, ik had meer stemmen dan de kiesdrempel. Dit gold ook voor beide heren die op persoonlijke titel in de raad gingen zitten. Prima, ze hadden tenslotte genoeg voorkeurstemmen en dus kiezersmandaat, zoals dat zo mooi heet. De move naar een andere partij maakt duidelijk dat het feit dat je bij een club op de lijst staat, kennelijk toch niet zo heel veel zegt. Als ze die drempel nu niet zelfstandig hadden gehaald, dan was het wonderlijker geweest. Dan hadden ze tenslotte zélf niet genoeg kiezers gehad, maar zaten ze alleen in de raad dankzij het feit dat ze op een partijlijst stonden. Genoeg hierover, laat ik nou niemand op ideeën brengen…

Weigerraadsleden

Wie hoort er niet in dit rijtje thuis: Maarten van Rossem (historicus), Froukje Pechtold (vrouw van, verdere staat van dienst mij niet bekend) en Hennie van der Most (ondernemer in o.a. feestlocatie in kernreactor).  Alledrie waren zij lijstduwer bij de gemeenteraadsverkiezingen. Alledrie zijn ze met voorkeurstemmen toch gekozen. Alleen Van der Most gaat ook daadwerkelijk de raad in, in Lochem. Pechtold heeft het te druk, Van Rossem was het sowieso niet van plan (je hoort het hem zeggen: “Dat is natuurlijk ook pure waanzin”). Kiezersbedrog? De kieswet kent geen partijen, je stemt op een persoon. Dus als die persoon gekozen is: hup, de raad in! Kiezersbedrog dus.

Een andere stunt: in Utrecht heeft TON één zetel gekregen. Alleen wilde de lijsttrekker die niet. Nummer twee, drie en vier ook niet trouwens. O, en nummer vijf ook niet. Nummer 6 gaat de raad in. Geen idee hoe lang die lijst eigenlijk was, maar zijn ze zo ondertussen niet aan broer Verdonk toegekomen op deze manier? Niet bepaald iets om trots op te zijn…  Dan had ik Leefbaar Utrecht die zetel nog meer gegund. Maar GroenLinks nog het meest natuurlijk.

Stemmen in Maarssen: wanneer dan wel?

Veel mensen in Maarssen kwamen er nog laat achter: waar blijft mijn stembiljet? Waarom heb ik geen foldertjes in mijn handen geduwd gekregen bij de Appie op de stoep? Het is ook wel raar: in Maarssen zijn nu geen verkiezingen. Het plan is namelijk dat de gemeente Maarssen per 1-1-2011 niet meer bestaat, maar samen met Breukelen en Loenen de gemeente met de welluidende naam (…) Stichtse Vecht gaat vormen. Dat betekent dat er op 24 november verkiezingen zouden zijn voor de raad van de nieuwe gemeente.

Tenminste… als de herindeling na de val van het kabinet niet tot controversieel onderwerp benoemd wordt. De kans is klein, maar hij is wel aanwezig dat de Kamer niet wil dat dit onderwerp nog behandeld wordt voor er een nieuw parlement en een nieuw kabinet is. De herindelingsplannen zijn tenslotte niet zonder slag of stoot tot stand gekomen. Het zou een gemiste kans zijn als het zo is, want er is inmiddels al een voortvarende start gemaakt met het samenvoegen van de gemeenten. Ook binnen GroenLinks, volgende week hebben wij onze ALV.

Als de herindeling controversieel is en er een lange formatie komt, dan gaat de boel op de lange baan. En ook een lange formatie is niet ondenkbeeldig, gezien alle onmogelijke combinaties die er al genoemd zijn in DH. Ook daar is aan gedacht.
Uit de brief die we kregen: ‘… dat indien er voor 17 september 2010 geen duidelijkheid is (nog geen wetsvoorstel vastgesteld of wetsvoorstel afgewezen) er in de betreffende gemeenten afzonderlijk gemeenteraadsverkiezingen zullen worden gehouden in november 2010. GS zullen die datum nog vast stellen maar met de betrokken provincies is 24 november 2010 als beoogde datum afgesproken.
Dat betekent dat er dan in november toch verkiezingen zijn voor een Maarssense raad. Voor hoe lang, hangt af van de voortgang van de herindeling.